Zin en onzin over schilderijen.

Hieronder volgen twee artikelen over een expositie in de Grote Kerk van Breda.
Schrijven over kunst of over schilderen is moeilijk
maar dat is nog geen reden om er een potje van te maken.
Het eerste artikel verscheen in De Bode (25/02/2007),
het tweede is van het internet.
Het eerste artikel is pretentieus, weinig informatief, meestal onbegrijpelijk.
Het tweede artikel geeft informatie waar je iets mee kunt.
Morgen maar eens gaan kijken welk van de twee artikelen ergens over gaat.




De olieverfschilderijen van Jan Michielsen zijn intents en veelbekeken. (????)

Men kan kunstenaar zijn. Men moet het ook durven te maken!
Wie niet durft te schilderen, schildert niets!
(????)

Jan Michielsen leert van Rembrandt
Geschreven door Groep9 in Reportages

Door Noelia Romero Cabrera

Kunstschilder Jan Michielsen opent 1 februari in de Grote Kerk
zijn tentoonstelling “Hommage aan de zestiende eeuw”.
De schilderijen zijn gemaakt naar reproducties
van beroemde schilders uit de zestiende eeuw.

Weg van het licht
Een van die schilders is natuurlijk Rembrandt,
maar ook kenmerken van Van Dijks schilderijen
zijn in het werk van Michielsen terug te vinden.
Rembrandt is echter zijn favoriet:
“Het ongewone gebruik van het licht, dat vond ik toen zo sterk,
zo nieuw en gedurfd, ik was er helemaal weg van”,
vertelt Michielsen op de site van de Grote Kerk.
De schilder gebruikt reproducties van de grote kunstwerken
van zijn favorieten:
“Als onderwerp van mijn schilderijen gebruik ik vaak mijn prikbord.
Dat hangt vol reproducties van mooie kunstwerken.”

Rembrandt
Rembrandt was vooral bekend om zijn stijl van schilderen.
Het spel van licht en schaduw beheerste hij als de beste.
De contrasten die hij daarbij gebruikte,
zorgden voor een levendig en realistisch tafereel,
iets wat nieuw was in die tijd.
Bovendien stond de schilder tevens bekend als iemand
die aandacht had voor de gewone mens.
De Nachtwacht is daar een goed voorbeeld van.

Hommage aan de zestiende eeuw
De Hommage aan de zestiende eeuw is te bezichtigen
in de Grote Kerk in Breda,
waar de schilderijen in de nissen van de noorderzijbeuken
van de kerk hangen.
De tentoonstelling zal nog duren tot 28 februari 2007.

Egypte 2006 12: Westoever van de Nijl bij Luxor II

27/12/2006 Woensdag

Luxor: Tempel van Hatshepsut

Vervolgens de tempel van Hatshepsut bezocht.
Hier werden jaren geleden een groot aantal toeristen vermoord.
Nu zie je bij elke toeristische attractie heel veel politie.
De ligging van de tempel en delen van de muurrelixc3xabfs zijn prachtig.
Deze tempel staat ook bekend als Deir Al-Bahri.



Lijkt een beetje op een Koptische kerk maar dit is het gebouw
dat werd gebruikt door een archeologische organisatie
tijdens hun werkzaamheden op de westoever.




De tempel van Hatshepsut.









Naast de tempel van Hatshepsut liggen de restanten van een tempel
die misschien wel de inspiratie was voor de architect van Hatshepsut.
Het ontwerp van de tempel van Hatshepsut is enig in zijn soort.










De God Hathor (afgebeeld als koe) likt de hand van de farao.























Mooi uitgevoerde hierogliefen, als een versiering.



Dit ‘hoofdje’ is het karakter voor de klank hra of her.



Deze koe staat voor de klank aua (denk ik!).







De drie symbolen WAS, DJED en ANCH.

Was staat voor heil, geluk, macht en kracht.

Djed staat voor duurzaamheid en stabiliteit.

Anch is het teken voor het leven, nu en in het hiernamaals.

Drie koninklijke symbolen dus.






Afbeelding van exotische planten uit overwonnen landen en streken.



Afbeelding van de ‘vreemde volkeren’ die werden overwonnen.





Anch, Djed, Was.



De ‘nomen’ (zeg maar de naam) van Thutmosis.

De volgende teksten vond ik op een web site over namen in het Egyptisch:



The kings of ancient Egypt had a number of names,
just as I have a first name and a last name.
By the Fifth Dynasty (about 2510 BCE),
they had five names that were regularly used.
Collectively, these names are known in English
as the ‘titulary’, and in ancient Egyptian as nekhbet.

The five names in the titulary are:

xe2x80xa2 Horus name
xe2x80xa2 Nebty name
xe2x80xa2 Golden Horus name
xe2x80xa2 Prenomen
xe2x80xa2 Nomen

Although there are five names,
they are not always used together.
On monuments, for example,
you are more likely to see the Horus name,
the prenomen, and the nomen,
than the nebty name or the golden Horus name.

Name 1: The Horus name
This name begins with the Horus title,
and is often seen arranged in a column format in a box-like figure
that represents the palace.
This name signifies that the king is the reincarnation
of the god Horus.

Name 2: The nebty name
This name, prededed by the nebty sign,
signifies that the king is protected by the ‘Two Ladies’,
the goddesses Nekhbet (the vulture-goddess of Upper Egypt)
and Wadjyt (the cobra-goddess of Lower Egypt).

Name 3: The golden Horus name
Again, the king is the god Horus, son of Osiris;
the name is preceded by the golden horus.
It was in this name that the king would often express
his individuality, taking a name that reflected
some unique aspect of his divine nature.

Name 4: The prenomen
This ‘throne name’, enclosed in a cartouche
and preceded by the nswt-bity,
indicates that the ruler is King of Upper and Lower Egypt
(the plant on the left side being the symbol of Upper Egypt,
and the bee on the right side symbolizing Lower Egypt).
More generally, this symbolizes that the king is the king of dualities:
Upper and Lower Egypt, desert and cultivated lands,
the human and the divine, and so forth.
The kings took a pronomen when they ascended to the throne,
and this is the name Egyptians generally used to refer to their king.
Often, the prenomen includes the name Re.

Name 5: The nomen
Finally, this name, also enclosed in a cartouche
but preceded by the sa-r’ title,
indicates that the king is the ‘Son of (the sun god) Re’,
and is his heir on earth.
This is the king’s birth name;
it is the name used today by Egyptologists,
although they often have to add roman numerals to the name
to distinguish among kings sharing the same nomen
(for example, Rameses I, II, III, and so on all the way to XI).



Dit zijn de vijf namen van Thutmosis
allemaal op een rij.




Dit zou de ‘nomen’ van paverpolleke zijn.





















Een opeenstappeling van offergaven.















Egypte 2006 11: Westoever van de Nijl bij Luxor I

27/12/2006 WoensdagLuxor: Colossus of Memnon, Valley of the KingsIn de ochtend staat de enige excursie in Luxor gepland.We bezoeken de xe2x80x98Valley of the Kingsxe2x80x99 .Drie graven kun je daar op xc3xa9xc3xa9n kaartje bezoeken.Er zijn er meer open.Maar de enorme bezoekersaantallen moet men in de hand houden.Het is overigens erg koud.De zon is warm maar er is veel, koude wind.Als je aankomt bij de vallei wordt je eerst door een gebouw geloodst.Daarin een groot model van de vallei met de 60+ graven.De graven zijn prachtig.Al vroeg is het er binnen erg warm.We hebben volgens de gids geluk: xe2x80x9cHet is niet zo warmxe2x80x9d.Vanaf het ontvangstgebouw wordt je (als je wilt, je kan ook lopen)met kleine open wagentjes naar de eerste graven gebracht.De wagentjes zijn een soort aan elkaar gekoppelde golfwagentjes.Bij elk graf wordt er een hoekje van je kaartje afgescheurd.Na drie hoekjes is het gedaan.De kolossen van Memnon. Twee beelden van farao Amenhotep III.3400 jaar oud, ze vormen de restanten van zijn tempelingang.Er zijn nog opgravingen bezig maar de tempel is eigenlijk verdwenen.Kaartjes voor het dal der koningen.Dal de Koningen: de ‘golfkarretjes’.Piramide-vormige heuveltop die de vallei domineert.Graftombe KV 02: Ramses IV.Graftombe KV 16: Ramses I.Graftombe KV 11: Ramses III.In de graven mag je niet fotograferen.Dat is wel begrijpelijk maar tegelijkertijd heel jammer.De graven zijn in een prachtige conditie.Maar het is er zo al druk, warm en vochtig genoeg.‘Niet druk vandaag’, volgens onze gids.Onderkant van het model van de valley.De uitstekende delen aan de onderkant zijn modellen van de graven.Uitvergroting van een graftombe, deel van het grote model van het dal.Het model van het Dal der Koningen, van boven af gezien. Lees verder