Cadeau

Sinds kort ben ik aan het leren hoe een mozaiek te maken.
Nu kwamen ik de volgende toevaligheden tegen.
Toeval bestaat (niet) ?

Mijn moeder kreeg een cadeau, een theelichtje (rechts op bovenstaande foto).
Met een mozaiekrand aan de bovenkant.
Ongelukkigerwijs was het glas stuk.
In een mozaiekwinkel in Rotterdam kwam ik het voorwerp links op de foto tegen.
Een soort onderzetter op voetjes.

Die is speciaal gemaakt op te mozaieken.
In het midden heb ik een theelichtje geplakt (Marskramer)
Je vult hem eerst op met gips tot op de gewenste hoogte.

In tussentijd (het gips moet drogen) demonteer ik het theelichtje.
Ik verdeel het in glas (Rechts) en de mozaieksteentjes (links).

Vervolgens probeer ik de lijmresten van het glas te wassen.

Vorige week zondag bezocht ik een rommelmarkt.
Ik kocht er een kleine berg servies.
Met de bezoeling dat te gaan gebruiken voor een mozaiek.

Maar er waren nog meer bijzondere voorwerpen.
Wat te denken van de volgende armband ?

Of deze glazen vaas/fles en dienblad ?

De armband was snel gedemonteerd.

Het mozaiek kan beginnen:

Dan de mozaieksteentjes van het theelichtje.
Vervolgens een deel van het glas.

Dan nog een krans van de rand van twee schoteltjes.

Dan nog even voegen.
Nu waren de mozaieksteentjes van het theelichtje erg dun.
Het lukte niet echt om dit met de lijm te compenseren.
Maar goed er hoeft tenslotte niets op te staan.
Nog even alle mozaieksteentjes opmaken.

Het eindresultaat:

Proeven van kunst (20): Opgehangen

Het heeft even geduurd.
We hebben een jaar lang allerlei lekkere restaurants bezocht.
Steeds een ander ‘Proeven van Kunst’-menu gegeten.
Steeds een nieuw bord aan de collectie toegevoegd.
Nu hebben de borden dan een plaats gekregen in het huis.

Before/vooraf:

Allemaal foto’s waarop niet veel te zien is.
Dat kan snel veranderen.

After/na afloop:

Een complete ‘make-over’ is het niet maar de kamer heeft een heel ander gezicht.

Egypte 17: Gizeh



Vrijdag 30/12/2006 (vervolg)

Daarna naar Gizeh gegaan.
Met de taxi gingen we via een andere ingang
van het piramidecomplex naar binnen
dan toen we er met de gids waren.
Er is een asfaltweg die tussen de piramides doorslingert
en die volgen de toeristenbussen.
Het einde van die route is aan de voet van de Sphinx.
Daar werden we ook door de taxi afgezet.
Het goede nieuws is dat daar, vlak bij de zitplaatsen van de Sound & Light,
er een buffetrestaurant is en een terras.
Daar hebben we eerst gegeten.
Voor Egypte is 60 pond per persoon (10 Euro) een heel bedrag)













We hebben vervolgens een wandeling gemaakt.
Vanaf het terras via de begrafenisweg naar de piramide van Chefren,
dan van Chefren naar Cheops,
vandaar naar de kleine piramides bij de Cheops-reus
en weer terug via de Sphinx naar het terras.
Dat duurt ongeveer 2 uur.









(Cheops met het bootmuseum)













(Verboden te klimmen op de piramide)











(Zo maak je het verband in de stenen)











Net als op de meeste plaatsen ligt er bij de piramides veel zwerfvuil.
Maar er is dan ook geen afvalbak te bekennen.
De taxichauffeur gooit dan ook alles uit de auto wat hij niet meer nodig heeft:
tissues die voor van alles maar ook als zakdoek wordt gebruikt,
cigarettendoosjes etc.

In de avond, terug in Cairo nog een wandeling door de stad gemaakt.
In de buurt van metrostation Sadat de volgende foto gemaakt van een reclame.
Het geheel ‘beweegt’ en verandert van kleur.
Natuurlijk van niemand anders dan …..




Irma who ?

Irma Thomas.
Eerlijk is eerlijk, ik had nog nooit van haar gehoord.
The New Orleans Queen of Soul.
Volgens de platenzaak moest ik de CD toch maar eens proberen.
Gelijk hadden ze !

Deze CD geeft een overzicht van een meer recent deel van haar carriere.
Het zijn opnames van 1970 – 19990 met een uitschieter.
Dat betreft een live opname uit 2005.

Ik zag een keer een optreden van Barbra Streisand waarin ze zegt dat je,
als vrouw, niet je hele leven liedjes kunt zingen waarin je de slachtoffer-rol speelt.
Irma Thomas heeft daar geen moeite mee:
In het ene nummer is ze het slachtoffer van een echtbreekster.
In het volgende nummer is ze als echtbreekster het slechtoffer van de echtgenote.
En dat gaat maar door.
Met een hartverscheurende stem.
In de medley ‘Coming from behind/Wish someone would care’ loopt dat uit
in een zangstijl die Janis Joplin niet misstaat.

De nummers staan niet in een chronologische volgorde.
Daarom kan de CD eindigen met het toepasselijke ‘Looking back’.

Loop naar de platenzaak en koop deze CD.

Overigens is het verhaal in het boekje erg leuk om te lezen.
Een geschiedenis van een artiest van het Amerikaanse levenslied.
Van label naar label.
Soms grote labels als ‘Chess’.
Soms met hits, vaak ook niet:
‘Irma spent two years as a Chess artist,
which resulted in a lot of great music
but very little in the way of hits.’

Irma is inmiddels 65 jaar en werd getroffen door orkaan Katrina (New Orleans).
Schijnbaar treedt ze nog steeds op.

Irma Thomas: You’re the dog.

3121

Laat ik maar met de deur in huis vallen:
een meesterwerk is het niet.

Ik ben een fan van Prince.
Ik zou graag willen dat al die recenties gelijk hebben.
Maar het is geen meesterwerk.

Prince was jaren geleden op zijn top.
Dat is geen eenvoudig leven.
Je ziet bij veel artiesten dat ze na een aantal jaren aan de top de luwte opzoeken.
Dat kun je ze ook niet kwalijk nemen.

Terugkomen naar dezelfde commerciele positie als voorheen, is dan vaak erg moeilijk.
Er is een nieuwe generatie jonge mensen die de hitlijsten bepalen.
Ze zijn jomger dan voorheen.

Prince is zelf ook veranderd.
Hij kan niet meer hetzelfde zingen als voorheen:
het nummer over Lolita gaat niet over zijn begeerte voor een jong meisje.

De centrale zin is nu:
‘U’re sweeter but U’ll never make a cheater out of me’
(je bent leiver maar je zult nooit een bedrieger/echtbreker van me maken)

Dat doet niets af van de mooie muziek, zijn gitaarspel blijft een genot.
Maar een meesterwerk is het niet.
Een orthodoxe levensovertuiging (Jehova’s getuigen) is ook een handicap
om groot commercieel succes te krijgen.

‘Love’ zal het prima doen op de dancevloer en
dat is ook het geval met ‘Get on the boat’.

Anders is het voor Donald Fagen.
Hij maakt niet veel muziek maar iedere keer is het raak.
Ook dit album is prachtig al staat er niets op dat onverwacht is.
Mooi maar langzaam saai ?

Egypte 16: Abu Sir (dorp)



Vrijdag 30/12/2006 (vervolg)

Daarna zijn we met de taxi terug gereden naar het dorp Abu Sir.
De taxichauffeur gezegd een half uur te wachten
terwijl we een wandeling maken.
Er was een markt.
De mensen reageren heel aardig.
Ze vragen om een stylo of pen of geld maar als je dat niet geeft
is het ook goed.
Al wel in aanraking geweest met toeristen
maar nog niet helemaal bedorven.



(Lokale tekeningen van de piramides)



(Het was markt)



(De strook groen langs de Nijl)



(Er was veel belangstelling voor ons)

Cassandra Wilson: Thunderbird

Cassandra Wilson heeft een erg mooie stem.
Dat blijkt ook weer uit haar nieuwste album.
Maar ze kan meer: mooie nummers schrijven !
Ook dat blijkt maar weer eens uit haar laatste album.
Ze heeft in het verleden muziek opgeleverd die naar mijn smaak
te zompig is (‘Belly of the Sun’).
Muziek die te veel afkomstig is uit het diepe zuiden
van de Verenigde Staten.
Op dit nieuwe album kun je ook horen dat ze uit dat zuiden komt.
Maar dit keer is het mengsel van cajun, blues, gospel,
country en jazz in een mooie balans.
Er staan nummers op (Go to Mexico) die zo maar een hit zouden kunnen worden.



Het gitaarspel is ronduit prachtig,
luister maar eens naar nummer 5: Red river Valley (Gitarist: Colin Linden).
Of anders naar de acoustische bas van Reginald Veal op het nummer
‘It Would Be So Easy’.
Ook heeft ze een interessante groep mensen die met haar meewerken:
T-bone Burnett, Keb Mo en Jim Keltner bijvoorbeeld.

T Bone Burnett Geboren als Joseph Henry Burnett(1948) in St. Louis, Missouri, is een songwriter en uitvoerder van zijn eigen muziek. Daarnaast produceert hij voor veel andere mensen. Enkele voorbeelden: Counting Crows, The Wallflowers, Los Lobos, Gillian Welch, Sam Phillips, Kris Kristofferson, en Elvis Costello Heeft filmmuziek geschreven/geproduceerd: The Big Lebowski en O Brother, Where Art Thou?. In 2005, werkte hij samen met Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon aan hun rollen als Johnny Cash en June Carter Cash in de film, Walk the Line. Keb Mo Geboren als Kevin Moore in Los Angeles in 1951. Brengt zelfstandig albums uit en is een blues muzikant die vaak als sessiemuzikant optreedt op albums van anderen. Jim Keltner Deze drummer (1942) speelde bijvoorbeeld voor/met John Lennon (Imagine), the Traveling Wilburys, Bob Dylan, Arlo Guthrie, Mick Jagger, Joe Cocker, George Harrison, John Lee Hooker, Randy Newman, Roy Orbison, Pink Floyd, James Taylor, Boz Scaggs, Linda Ronstadt, Ringo Starr, B.B. King, Rickie Lee Jones, Freddie Hubbard, Eric Clapton, Ry Cooder, Brian Wilson, Neil Diamond, the Bee Gees, Jackson Browne, Elvis Costello en dan nu Cassandra Wilson. Zo speelde Jim Keltner met Ray Cooder (gitaar) en Nick Lowe (bass) op het album van John Hiatt: Bring The Family

Cassandra Wilson: Thunderbird

Cassandra Wilson heeft een erg mooie stem.
Dat blijkt ook weer uit haar nieuwste album.
Maar ze kan meer: mooie nummers schrijven !
Ook dat blijkt maar weer eens uit haar laatste album.
Ze heeft in het verleden muziek opgeleverd die naar mijn smaak
te zompig is (‘Belly of the Sun’).
Muziek die te veel afkomstig is uit het diepe zuiden
van de Verenigde Staten.
Op dit nieuwe album kun je ook horen dat ze uit dat zuiden komt.
Maar dit keer is het mengsel van cajun, blues, gospel,
country en jazz in een mooie balans.
Er staan nummers op (Go to Mexico)
die zo maar een hit zouden kunnen worden.



Het gitaarspel is ronduit prachtig, luister maar eens naar nummer 5:
Red river Valley (Gitarist: Colin Linden).
Of anders naar de acoustische bas van Reginald Veal op het nummer
‘It Would Be So Easy’.
Ook heeft ze een interessante groep mensen die met haar meewerken:
T-bone Burnett, Keb Mo en Jim Keltner bijvoorbeeld.

T Bone Burnett Geboren als Joseph Henry Burnett(1948) in St. Louis, Missouri, is een songwriter en uitvoerder van zijn eigen muziek. Daarnaast produceert hij voor veel andere mensen. Enkele voorbeelden: Counting Crows, The Wallflowers, Los Lobos, Gillian Welch, Sam Phillips, Kris Kristofferson, en Elvis Costello Heeft filmmuziek geschreven/geproduceerd: The Big Lebowski en O Brother, Where Art Thou?. In 2005, werkte hij samen met Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon aan hun rollen als Johnny Cash en June Carter Cash in de film, Walk the Line. Keb Mo Geboren als Kevin Moore in Los Angeles in 1951. Brengt zelfstandig albums uit en is een blues muzikant die vaak als sessiemuzikant optreedt op albums van anderen. Jim Keltner Deze drummer (1942) speelde bijvoorbeeld voor/met John Lennon (Imagine), the Traveling Wilburys, Bob Dylan, Arlo Guthrie, Mick Jagger, Joe Cocker, George Harrison, John Lee Hooker, Randy Newman, Roy Orbison, Pink Floyd, James Taylor, Boz Scaggs, Linda Ronstadt, Ringo Starr, B.B. King, Rickie Lee Jones, Freddie Hubbard, Eric Clapton, Ry Cooder, Brian Wilson, Neil Diamond, the Bee Gees, Jackson Browne, Elvis Costello en dan nu Cassandra Wilson. Zo speelde Jim Keltner met Ray Cooder (gitaar) en Nick Lowe (bass) op het album van John Hiatt: Bring The Family



Egypte 15: Abu Sir



Vrijdag 30/12/2006

We hebben besloten nog 1 dag buiten Cairo door te brengen.
Rustiger en minder vermoeiend.
Nu zitten we thee te drinken met uitzicht op de Shinx en de piramides bij Gizeh.
Rustiger was het niet echt.
Het is immers vrijdag.
De meeste Egyptenaren zijn vrij.
In Cairo was het rustig maar hier in Gizeh lijkt het veel drukker dan de vorige keer.
Minder vermoeiend was het wel.
Het is de warmste dag tot nog toe maar we hebben veel minder gelopen.

Vanochtend een taxi genomen naar Abu Sir.



Daar liggen een paar kleinere piramides aan de rand van de woestijn.
Zowel de Lonely Planet als de Capitool-gids vermelden niet
dat het terrein gesloten is.
(Later blijkt op het internet dat het al in januari 2003 gesloten is)
Nu is dat in Egypte een rekbaar begrip.
Voor 50 pond (20 meer dan de normale entreeprijs, 3 Euro meer)
konden we een van de piramides bezoeken.





Men (2 ‘gidsen’ die geen Engels spraken) toonden ons ook nog een gat
in de piramide. Die konden we bezoeken.
Ook daar wilde men natuurlijk geld voor.
Niet gegeven.







Mooie ligging, geen toeristen, mooie piramides.





Mozaiek winkelen

Ik ben vanochtend al naar een winkel geweest met mozaiek materiaal.
Het crea-weekend kan dus bijna beginnen (duurt nog een paar weken).
Het grootste deel van het materiaal heb ik al.
Maar nog niet alles.
Zo mis ik nog een tegelsnijder.

Ik heb al wel een aantal tijdschriften thuis.
Ter leen gekregen van een medehobbiist.

Nog een tweetal boeken gekocht.

En natuurlijk tegels.