Circus uit de tuin

De laatste auto’s staan nog op het terrein
maar het grootsste deel van het circus is inmiddels al weer weg.
Resten mij nog de foto’s die ik gisteren gemaakt heb tijdens
een rondgang rond het circus.

De sfeer van een circus roept bij mij altijd
herinneringen op aan de Italiaanse film ‘La Strada’.



De regisseur is Frederico Felline.
Het is zijn internationale doorbraak.

Hoofdrolspelers zijn Anthony Quinn en Giulietta Masina.
Masina speelt een fantastische rol.
De sfeer in die film doet me altijd aan een circus denken.
Zo zielig.

De film won een Zilveren Leeuw in Venetie in 1954 voor de regie.
In 1957 wint deze film een Oscar (Best Foreign Language Film).



























Inmiddels is het circus weg.

Jazz in Duketown

Een wandeling door het centrum van Den Bosch leek ons
een leuk tijdverdrijf op deze eerste Pinksterdag.
Wisten wij veel dat het jazzfestival ‘Jazz in Duketown’ aan de gang was.
Het weer is niet gewelding maar regen hebben we niet gehad.





De Parade was helemaal klaar om met optredens te beginnen.





Maar Den Bosch zelf is ook zeker de moeite van een bezoek waard.



Al snel loop je tegen figuren die zo uit een schilderij van Jeroen Bosch
zijn weggelopen.






Nieuwste in de rij attracties is het Jheronimus Bosch Art Center.
Een nieuw museum in een kerkgebouw dat niet meer in functie is.
Niet met echte schilderijen.
Die zijn over de hele wereld verspreid.
Maar met prachtige foto’s van die werken.
En poppen van de figuren van de schilderijen.
En een reconstructie van een Middeleeuws atelier.

Omdat het reproducties zijn mag je de drieluiken dan ook zelf
open en dicht doen zodat je de schilderijen van alle kanten kunt bekijken.
Als je de Kerk binnengaat is er eerst een film over Bosch.
Daarna ga je met de lift naar de vijfde verdieping.
Vandaar daal je terug af naar de begane grond met op iedere verdieping
nog meer reproducties op ware grootte.




Mooie tronies









Nog een reproductie.



Een hele grote puzzel. Zie de stukjes.





In de kelder een reconstructie van het atelier van Jeroen Bosch.











Het lukt Breda al weer niet.

Twee berichten op het voorblad van Stad en Streek (BN/De Stem 04/05/2007).



Breda heeft al jaren een jazz festival.
Het begin is nog uit de tijd dat niet iedere stad, winkelcentrum
of dorp in Nederland zo’n festival had.
In de begintijd was het festival gericht op ‘Oude Stijl Jazz’.
Door de jaren heen bleek de gehanteerde formule niet goed genoeg
om interessant te blijven voor de grote hoeveelheden publiek
die op het festival afkwamen.
Sindsdien is het toch voornamelijk een winkelfeest met aan de rand
nog wat mensen die jazzmuziek maken of willen beluisteren.
De juiste formule is nog niet gevonden.
Het is dan jammer als de gemeente nieuwe pogingen de grond in boort
door haar regelzucht.



Waarschijnlijk heeft de gemeente gelijk
dat men de kwaliteit in het oog wil houden.
Wat het stadsbestuur aan te rekenen valt is het feit
dat men er niet in slaagt, een weg te vinden om een grote
vrijwilligersorganisatie met veel betrokken muziekliefhebbers er om heen
in te passen in het gemeentelijk beleid
dat zo zit te springen om een beetje succes.

De laatste zin van het tweede citaat: “Dat moet allemaal via ons.”
is waarschijnlijk een belangrijk onderdeel van het probleem.
En dat heeft niets met kwaliteit van muziek of met de kwaliteit van
de organisatie van het jazzfestival te maken.

De twee kranteberichten in deze log zijn slechts delen
van de vandaag gepubliceerde artikelen.


Slechte journalistiek, politiek opportunisme

BN De Stem, 03/05/2007.


Zelden zie je ze zo duidelijk op de voorpagina:
slechte journalistiek en politiek opportunisme hand in hand.





Onlangs maakte de gemeente bekend dat ze in het vorige ‘boek’jaar
hun geld niet had kunnen opmaken.
Meer dan 20 miljoen Euro was er over.
Die grote investeringen in projecten waarvan men nu afziet,
zijn de belachelijke plannen die ‘Breda op de Europese kaart
moeten gaan zetten’.
Hoge kantoorflats in een stad waar veel kantoorruimte
al jaren leeg staat, ed.

Nu weer een politieke stunt.
De landelijke overheid komt over de brug.
De wethouder deelt cadeautjes uit.
Onder andere aan de gemeenteraad en het college van b&w.

Natuurlijk spreek je dan als wethouder liever over het dierenasiel
en een Cruyff court.

Als journalist zou ik dat toch wat meer in verband brengen met
= het eerder genoemde overschot;
= de als maar stijgende gemeentelijke lasten (WOZ) van de bewoners;
= het feit dat het een meevaller betreft waar de wethouder
niets aan heeft bijgedragen;
= en het goedkope verhaal over de looneisen van de ambtenaren
die roet gooien in het door de wethouder zo mooi gespreide bedje,
is al helemaal een lachertje.
Snier moet zich over andere zaken druk maken,
op die loononderhandelingen heeft hij immers geen invloed.

De werkelijkheid is dat het gemeentelijk financieel beheer,
op z’n zachts gezegd, zwak is.
Dat de inwoners er voor opdraaien en dat de gemeente bezig is
met plannen waar inwoners en investeerders niet op zitten te wachten.

Misschien was enig wederhoor bij andere politieke partijen in Breda
op zijn plaats geweest.
Zeker voor een krant die zich alleen nog kan onderscheiden van
andere media door goed plaatselijk nieuws.
De krant maakt hier een slechte beurt.

Intussen bereidt Amsterdam zich voor op Koninginnedag

Afgelopen vrijdag waren de voorbereidingen voor koninginnedag
al in volle gang.
Zie hieronder wat foto’s die ik heb gemaakt op het Museumplein.



Onderweg windmolens in soorten en maten.





Geen moderne kunst maar urinois in vele kleuren.









Er is zelfs een web site: KoninginnedagAmsterdam.nl.





De laatste twee foto’s zijn vanaf ‘het ezelsoor’.



Museumplein – Zigeunermonument

Het Zigeunermonument in Amsterdam is een in brons gegoten beeld
van een gezin (man, vrouw en twee kinderen)
dat vlucht voor een ‘hel van vuur’.
Het beeld is geplaatst op een gemetseld voetstuk.
Het gedenkteken is 3 meter 50 hoog.

De tekst op het monument luidt:

‘HEL VAN VUUR’.

De tekst op het voetstuk is ontleend aan een dodengebed van zigeuners:

‘STEL HUN WEG IN HET NIEUWE LEVEN
VOOR HEN OPEN
EN VERLOS HEN VAN DE BANDEN
VAN HET VERDRIET’.

Het beeld is een verbeelding van de hel waar de miljoenen Sinti en Roma
tijdens de Tweede Wereldoorlog doorheen gingen.
Ook is het gedenkteken een waarschuwing
voor het heden en de toekomst.

Over het ontwerp heeft beeldhouwster Heleen Levano
het volgende gezegd:
“Aan Koka Patalo heb ik gevraagd wat voor zigeuners
het symbool voor gevaar is.
“Vuur,” zei hij.
Dus heb ik in het monument het vuur uitgebeeld
waar ze doorheen zijn gegaan.
Ik heb het gemaakt omdat het het enige antwoord is
dat je kunt geven.
Ik vind het iets verschrikkelijks, hoe een groep mensen
heen en weer wordt gestuurd.
Een heleboel mensen schijnen niet te weten of te willen weten
dat er zoveel zigeuners zijn vermoord.
Het is de manier om de aandacht te vestigen op een vergeten groep.”

Deze tekst is afkomstig van http://www.4en5mei.nl/oorlogsmonumenten/.
Ik maakte afgelopen vrijdag de volgende foto’s van het monument.



Verspreking?

De nieuwslezer sprak over:

vluchthaven Schiphol.

Het volgende artikel was de aanleiding van de verspreking:



Overigens begrijp ik niet goed waar al deze mensen naar toe willen.
Het weer in Nederland is de komende dage (volgens de voorspellingen)
net zo goed of nog beter dan al de landen waar mensen typisch
van de zon gaan genieten (Spanje, Portugal, Italie, Griekenland, etc.