Ze beginnen zeldzaam te worden, de voorgangers van de laptop.
Je hebt ze in verschillende soorten en maten.
Of liever gezegd: je had ze in verschillende soorten en maten.
Soms zie je er nog wel eens een.
Gisteren zag ik in Tholen er een achter het raam staan.
Zomaar als sierraad in de vensterbank.

Zo’n laptiep noemden we vroeger een typemachine.
Dat was nog eens echt tekstverwerken, met type-ex,
dicteren, correctielint en carbonpapier.

….of was ik nou toch in Juinen?

Gister was het behoorlijk raak op de E19 (Antwerpen-Breda).
In de richting van Antwerpen waren 5 vrachtauto’s op elkaar gebotst.
Voor ten minste 1 chauffeur zal dit niet zonder gevolgen blijven vrees ik.
De razende reporter was ‘ter plaatse’.
Dat wil zeggen ik stond een uur lang stil op de E19, ongeveer
een kilometer achter het ongeluk.
Daar heb ik het volgende beeldverslag gemaakt.



Dat er iets ernstigs aan de hand is wordt duidelijk als de hulpdiensten
de file voorbij rijden over de vluchtstrook.
Ze dienen zich van verre aan want ze komen uit de richting Antwerpen.
Ze passeren eerst de file met zwaailicht en sirene richting Nederland
om dan via de vluchtstrook naar het ongeluk te gaan.





Het filebord brandt eigenlijk altijd tijdens de spits, maar vandaag
was het nog correcter dan anders.
Hier het bord in detail:





De file is erg lang.







Er was duidelijk tijd genoeg om allerlei foto-experimenten uit te voeren.







Dan, na ruim een uur naderen we de plaats des onheils.



Het werk van de brandweer: het uit de auto zagen van de chauffeur, zit er op.
De auto’s staan nog op de weg.
Nog net is te zien dat de cabine van de achterste vrachtauto zich volledig in
de voorgaande heeft binnengedrongen.
Een deel van de stoel ligt op straat.



En dan ter afsluiting de kijkfile vanuit Antwerpen.

Dit is de luister CD die ik de afgelopen week in de auto heb beluisterd.
Indixc3xab vaarwel.
Erg de moeite waard.
Dit is een ooggetuigen verslag van een periode uit onze geschiedenis
waar we niet zo veel van horen.



En dit is de tv serie waarover ik sprak.

Vorig weekend was ik in Sluis in Zeeuws-Vlaanderen.
Op zondag was ik al vroeg op en de buren van de camping bleek
een kerkhof te zijn.
Daar heb ik de volgende foto’s gemaakt.
Onder andere van een monument voor een van de beroemdste zonen
van Sluis: Johan Hendrik van Dale (die van de Dikke…..)
(Sluis, 15 februari 1828 xe2x80x93 Sluis, 18 of 19 mei 1872) .

In de ochtend zelfgebakken brood.



In de middag wandelingetje door Oud-Drimmelen.



Oorlogsmonument Dorpsstraat, Drimmelen.

Het weer is prachtig.
Dus tijd voor wat foto’s van het vee in de buurt.









Je kunt natuurlijk zeggen, ‘waarom een foto van zo’n gewone eend’.

Vanwege de mooie krullen aan de staart:

Vandaag het begin van een nieuwe serie opnames:

Foto’s van de razende reporter.


Omdat het vandaag de eerste aflevering in de nieuwe serie is
heet dit bericht niet zoiets als: de sleurhut returns of zo.
Maaar dat was een goede naam geweest.
Sinds vorig weekend zijn ze weer terug in ons straatbeeld: caravans.
Leuk om vakantie in te houden, maar een drama op de weg.



De dag begon ermee dat ik getuige mocht zijn van de problemen
die een omgeslagen vrachtwagen beladen met stro creeerden
net voorbij de Kennedy-tunnel in Antwerpen.
De vrachtauto is net niet te zien op de foto.
Die lag achter de depannage-wagens die druk doende waren
een en ander van de weg te krijgen.



Later op de dag, terug naar huis, slaat het sleurhut geweld toe.



Files richting het zuiden, veel plezier, Brussel zat helemaal moervast vandaag.



Natuurlijk kwam ik ook zelf nog in de file.

De avonturen van Paverpolleke

Web-log heeft een aantal nieuwe toepassingen ontwikkeld.Die kunnen help[en om je web log er nog beter uit te laten zienof het voor lezers prettiger maken om het te gebruiken.Zo is er nu de mogelijkheid om een inleiding te schrijvenop iedere tekst.Als iemand de inleiding interessant vindt kan z/hij doorklikkennaar het vervolg van het bericht.Probeer maar eens. Lees verder →

Cassandra Wilson heeft een erg mooie stem.
Dat blijkt ook weer uit haar nieuwste album.
Maar ze kan meer: mooie nummers schrijven !
Ook dat blijkt maar weer eens uit haar laatste album.
Ze heeft in het verleden muziek opgeleverd die naar mijn smaak
te zompig is (‘Belly of the Sun’).
Muziek die te veel afkomstig is uit het diepe zuiden
van de Verenigde Staten.
Op dit nieuwe album kun je ook horen dat ze uit dat zuiden komt.
Maar dit keer is het mengsel van cajun, blues, gospel,
country en jazz in een mooie balans.
Er staan nummers op (Go to Mexico)
die zo maar een hit zouden kunnen worden.



Het gitaarspel is ronduit prachtig, luister maar eens naar nummer 5:
Red river Valley (Gitarist: Colin Linden).
Of anders naar de acoustische bas van Reginald Veal op het nummer
‘It Would Be So Easy’.
Ook heeft ze een interessante groep mensen die met haar meewerken:
T-bone Burnett, Keb Mo en Jim Keltner bijvoorbeeld.

T Bone Burnett Geboren als Joseph Henry Burnett(1948) in St. Louis, Missouri, is een songwriter en uitvoerder van zijn eigen muziek. Daarnaast produceert hij voor veel andere mensen. Enkele voorbeelden: Counting Crows, The Wallflowers, Los Lobos, Gillian Welch, Sam Phillips, Kris Kristofferson, en Elvis Costello Heeft filmmuziek geschreven/geproduceerd: The Big Lebowski en O Brother, Where Art Thou?. In 2005, werkte hij samen met Joaquin Phoenix en Reese Witherspoon aan hun rollen als Johnny Cash en June Carter Cash in de film, Walk the Line. Keb Mo Geboren als Kevin Moore in Los Angeles in 1951. Brengt zelfstandig albums uit en is een blues muzikant die vaak als sessiemuzikant optreedt op albums van anderen. Jim Keltner Deze drummer (1942) speelde bijvoorbeeld voor/met John Lennon (Imagine), the Traveling Wilburys, Bob Dylan, Arlo Guthrie, Mick Jagger, Joe Cocker, George Harrison, John Lee Hooker, Randy Newman, Roy Orbison, Pink Floyd, James Taylor, Boz Scaggs, Linda Ronstadt, Ringo Starr, B.B. King, Rickie Lee Jones, Freddie Hubbard, Eric Clapton, Ry Cooder, Brian Wilson, Neil Diamond, the Bee Gees, Jackson Browne, Elvis Costello en dan nu Cassandra Wilson. Zo speelde Jim Keltner met Ray Cooder (gitaar) en Nick Lowe (bass) op het album van John Hiatt: Bring The Family

Jamie Cullum: ‘Twentysomething (Special Edition)’

Okay, misschien een beetje trendy, maar leuk.
Geen bijzondere stem, geen ‘nieuwe Sinatra’ maar wel leuk.

Jan Akkerman: ‘10.000 Clowns On A Rainy Day (Disc 1)’

Nog altijd een van de beste gitaristen van de wereld.
Een genot om hem te zien spelen, een genot om muziek van hem te horen.