Wikipedia:
De Waterlelies zijn impressionistische schilderijen van waterlelies
van de Franse kunstschilder Claude Monet.

Monet had bij zijn atelier in Giverny in de 1890er jaren
een kleurrijke tuin met een vijver laten aanleggen
om (half in de openlucht) zijn geliefde motief
bij allerlei weersomstandigheden te kunnen schilderen.

Monet schilderde veel verschillende variaties op dit thema.
Alleen al in de periode 1899-1900 maakte hij 18 verschillende
waterlelieschilderijen.







Schilders zijn welkom in Breda !
Het zijn misschien geen waterlelies maar in dit kleine landschap
verandert de kleur steeds, bloeien steeds andere planten en zien
we ook een brug.
Mogelijkheden genoeg.

De zomer lijkt op z’n einde maar de bloemen zijn er toch nog.
Bovendien beloven de weerberichten nog een kleine nazomer.

Binnenkort is er weer de Bredase Singelloop.
Vanochtend dus weer geoefend.
Voor het eerst dit jaar weer 4,5 kilometer aan een stuk gelopen.

Meestal loop ik dan in een t-shirt dat ik in 1995 in Washington heb gekocht.
Ik liep daar op de Mall en zag dat er een concert werd gehouden waar
van ze ook t-shirts verkochten.
Het concert werd gehouden in het kader van het milieu.
Mooi t-shirt, zit erg prettig maar begint nu toch te verslijten.









22 april 1995: Earth day.

Ik krijg geen genoeg van die zeilen, belicht in de donkere avond.





Maar goed deze log laat de laatste foto’s zien van de zeiltocht.
Het deel na het vuurwerk.



Thalassa, zo heet het schip.



Zo dicht zitten de schepen op elkaar in de schutsluis.
Vanaf de achtersteven kijk je omlaag op de voorste spriet
van het volgende schip.



De visserijvloot in de haven in het donker.

Inmiddels was het ruim half twaalf, tijd om terug naar het hotel te lopen.

Gisteren 2 september 2007 was het roodharigendag in Breda.
Nou dat hebben we geweten.
Ik heb nog nooit zoveel roodharigen samen gezien als
in de Grote Kerk.
Ik heb er een paar foto’s gemaakt van foto’s.



In het echt was de tegenstelling tussen haar groene ogen en
haar haar veel groter.



Er zit in het echt meer blauw in de vloer.





En daar ging het allemaal om.

Tijdens de viering van 400 jaar De Ruyter hebben we een zeiltocht gemaakt
over de Schelde.
Dat hebben we op vrijdagavond gedaan.
Al eerder waren foto’s van het afsluitend vuurwerk op mijn web log te zien.
Nu het begin van de zeiltocht.

Het schip waarop we voeren was de Thalassa.





Onderweg naar het vertrekpunt van onze zeiltocht
zien we deze schapen met op de achtergrond de masten.



De Thalassa ligt hier voor de ondergaande zon.



De Mir in de schemering.



Het thema was en is ‘Touw’.
Aan boord van de Thalassa.



Nogmaals de Mir.



We varen op de motor op de schutsluis opaan.



Er liggen al wat schepen in de sluis.



We varen de sluis in en laten Vlissingen zodadelijk achter ons.



Veel ruimte is er niet in zo’n sluis. Even passen en meten.



Sluisdeur.



De eerste twee deuren sluiten zich achter ons.



De achtersteven van een ander schip in de sluis.



De tweede set deuren sluit zich in de schutsluis.



De sluis en de schepen die erin liggen trekken veel toeschouwers.
Let op het hoogteverschil tussen de mensen op het schip en de wal.



Sail de Ruyter.



Daar zit kracht achter.



Het schutten kan beginnen.



We kunnen de sluis bijna uit. Het eerste schip is al weg.



We zijn een stuk lager komen te liggen.
Nog even losmaken en we kunnen weg.



De scheepswerven van Vlissingen.



We laten de sluis achter ons.



De Skyline van Vlissingen.



Touw.



Touw.



Touw.



We gaan zeilen.





Regulier verkeer op de Schelde.



Alle zeilen bijzetten.



Er was wind maar koud was het niet.
Het was een mooie avond.



Touw.



Het wordt al aardig donker, maan met boei.



Touw.



De lichten gaan aan.



Dan het vuurwerk.
Dat was al eerder op mijn web log te zien.
Een volgende log gaat over het einde van de zeiltocht.

Twee dagen geleden was vroeg in de ochtend de maand mooi te zien.
Natuurlijk moest de camera daar bij aan te pas komen.
Dat leverde de volgende plaatjes op.







We gaan al hard op weg naar ‘zie de maan…..’

Ons weekend in Vlissingen viel een beetje in het water.
Het hotel had slechts 1 nacht voor ons gereserveerd.
We zouden de tweede nacht afgebeld hebben.
Nou, wij hebben niets afgemeld maar een kamer hadden we niet.
Zaterdag konden we dus weer naar huis.
Er waren natuurlijk geen kamers meer te krijgen.
Maar goed op vrijdagmiddag kwamen we aan in Vlissingen.
Het evenement was al op donderdag begonnen.
De haven lag dus al vol met schepen.



Vanaf de boulevard zagen we het eerste schip.
Ik ken de naam van het schip niet maar het was een mooi gezicht.
Vanaf de boulevard gaan we dan lopend naar het station.
Van deze wandeltocht tref je hier de foto’s aan.

Touw staat daar in centraal.
Zonder touwen zijn deze prachtige zeilschepen niet te besturen.
Touw dus.



De Mir in de haven van Vlissingen.



De Stad Amsterdam in de schutsluis.











Vlissingse vissersvloot.







Vissers maken hun schepen schoon.



Leuke kleuren bij de Kustwacht.



De matrozen van de Russische Mir.



Aan boord van de Mir.



Touw.



Touw.



Touw.



Touw.



Touw.



De Stad Amsterdam.



Touw.



Touw.



Touw.





Een kraaiennest.

Dit weekend is het Sail de Ruter in Vlissingen.
We zouden er een heel weekend naar toe gaan.
Het hotel heeft een fout gemaakt met onze boeking en daarom
zijn we gisteren al weer terug gekomen.
Vrijdagavond hebben we een zeltocht gemaakt.
Vanaf de boot heb ik een serie foto’s gemaakt van het vuurwerk
dat voor de boulevard van Vlissingen werd ontstoken.
Tussen twee sleepboten lag een duwbak (of zoiets)
van waaraf het vuurwerk de lucht in ging.
Dat leverde het volgende filmpje op:

Het weer is niet geweldig maar daardoor was (en is) het erg druk
op de Harley-dag in Breda.
Ik ben er ook even naar toe geslenterd.
Motoren zijn niet mijn ding maar zo eens een keer,
vind ik het wel leuk om te gaan kijken.
Ik heb een serie foto’s gemaakt van de benzinetanks.
De foto’s in deze web log zijn de andere foto’s.
Ze geven een meer algemene indruk.



De nieuwe haven.











Catharinastraat.









Mozaiek.



Drukte op de Grote Markt vanuit de Veemarktstraat.





Lange Brugstraat.

Laten we het maar houden op Kitsch met een grote ‘K’.
Op weg naar de Harley-dag in het centrum van Breda kwam ik
langs een etalage gelopen waar ik dit voorwerp aantrof.



Een beetje in de stijl van Hummel van het bedrijf Goebel.



Maar met meer humor en minder gladjes gemaakt.
Vandaar de grote ‘K’.

Over een dag of tien kun je een fotorapportage verwachten.
Ik ga zeker naar de schepen kijken.

Breda, 14/08/2007, 06:20 uur.

Het woud rond Athene, waarin vier jonge geliefden ronddwalen, op de vlucht voor hun ouders, voor de wet en voor elkaar, is het domein van instincten, van ongetemde driften en drijfveren, van vrijheid, creativiteit en durf, van roes en gevaar. De wereld van de nacht is even onweerstaanbaar als duivels. Midzomernachtdroom gaat over de aantrekkingskracht van het verborgene, De ontsnapping uit het alledaagse, tot welke prijs dan ook. Puck, een elf in dienst van de elfenkoning Oberon, beschikt over dubieuze toverdruppels die de blik vertroebelen. Wie het in de ogen krijgt wordt bevangen door een alles overheersende seksuele begeerte voor het eerste het beste wezen dat hij ziet. Een drug die liefde volledig inwisselbaar maakt en daarmee een meedogenloos luchtig en bij vlagen hilarisch mechanisme in werking zet. Na middernacht is in het woud rond Athene Niets meer wat het lijkt, Niemand meer wie hij was.

Als op een bruiloft lopen de acteurs rond, gekleed in het wit
Op het toneel, in de zaal.
Bijna alsof het stuk nog niet is begonnen.
Sommige personages extra vrolijk door de drank.
Maar schijn bedriegt.
Het toneelstuk is al begonnen.
De geliefden worden aan de toeschouwers voorgesteld.
Zij zijn het die op avontuur gaan in het bos,
de wereld van instincten, driften begeerte,
van sex, drugs en rock and roll.



Deel van de cast.
Van rechts naar links:
Theseus, hertog van Athene (Maarten Wansink),
Egeus, vader van Hermina (Arnoud Bos met foute schoenen),
Hippolyta, verloofd met Theseus (Saskia Rinsma),
en Hermina (lottie Hellingma).

Het verhaal krijgt vorm.
Hermina is volgens de vader verliefd
op de verkeerde man.
Of de hertog daar niets aan kan doen.
Dat is de aanleiding voor de vlucht naar het Bos.



De hertog en zijn verloofde.



Op de bruiloft van de hertog
zal morgen ook een toneelstuk worden opgevoerd.
Natuurlijk moet je daar voor repeteren.
Waarom niet in een Bos ?
In het midden Klaas Spoel (Arnoud Bos) die Pyramus speelt
in dit toneelstuk in een toneelstuk.

Pyramus en Thisbe waren in de Griekse mythologie
twee jonge mensen uit Babylon,
het mooiste meisje en de knapste jongen die er maar waren,
en bovendien buren.
Anders dan in de meeste mythologische verhalen,
spelen de Griekse godenwereld en bovennatuurlijke nymfen en saters
geen enkele rol.
Pyramus en Thisbe waren geliefden,
die door een menselijk misverstand
beiden zelfmoord pleegden voor hun liefde.



In het bos zijn de elfen.



Elf (Thomas Spijkerman).
Deze elf zong nogal een keer muziek van Queen.
Met een hoge falsetstem.
“Elf” is in het Engels: “Fairy”.
De woorden “Fairy” en “Queen” zijn scheldnamen/geuzennamen
voor homoseksuelen. Toeval ?



Puck, elf in dienst van Koning Oberon.
Als doorlopend terugkerende grap
zetten Oberon en Puck hun zonnebril op als ze ‘onzichtbaar’ willen zijn
voor de stervelingen die door het bos lopen.



Allerlei fantastische figuren bevolken het bos.



Koning Oberon, Koning van de elfen (Felix-Jan Kuypers)
en Titania de koningin van de elfen (Saskia Rinsma).





De koning en koningin hebben ruzie.
De koningin is hier omringd door elfen.



Oberon en Puck onder het bladerdak.









Klaas Spoel, de wat dommige acteur die Pyramus gaat spelen
in het toneelstuk waarvoor de repetitie in het bos wordt gehouden,
krijgt een ezelskop opgezet door Puck.
De andere acteurs vluchten weg.
Ik vond zijn staartje zo leuk.



Titania is door magisch ingrijpen van Puck
dol verliefd geworden op Klaas Spoel.
De elf (let op het getal op het t-shirt) kijkt toe.



Wat is er dan gebeurd met mijn Lysander ?
Waar is hij ?
Alsjeblief, Demetrius, Breng hem terug !

De vier geliefden die in het bos zijn gevlucht
zijn in totale verwarring.







Oberon en Puck smeden hun duistere plannen.



De ezel verlaat het liefdesnest van Titania.



Geheime stoffen vragen om bijzondere ingredienten
die wel eerst geplukt of gevangen moeten worden.



De crisis bereikt zijn hoogtepunt.





Het sprookjes/dromenbos.





Sprookjes/dromenbomen.



Het toneelstuk op de uiteindelijke bruiloft
wordt houterig en amateuristisch gespeeld.
Klaas Spoel met foute schoenen.



Ook ‘de zus van Andreas Vollenweider’ doet mee.





Deel van de cast van het toneelstuk in het toneelstuk (Pyramus en Thisbe).



Erg komische leeuw.



De scene bij de muur levert nog wat platte humor op
alla ‘theater van de lach’.







Zo werd dit een prachtige avond met een mii toneelstuk.
Een aanrader.

Gisteravond ben ik samen met een aantal vrienden
gaan kijken naar de voorstelling ‘Midzomernachtdroom’
in het Amsterdamse Bos.
Dit stuk naar William Shakespeare speelt zich af
in een geheimzinnege droomwereld met kleurrijke figuren
en omvat een complex verhaal.
Ik heb daar een aantal foto’s gemaakt maar
het zijn er te veel om allemaal in 1 log te stoppen.

Daarom nu alleen de foto’s die ik gemaakt heb van het toneel,
voor aanvang van het stuk.



Op het podium stonden grote ‘spiegels’.
Houdt het gezelschap ons een spiegel voor vanavond ?
Dat is wel de eerste gedachte die bij me opkwam.
Maar de spiegels zijn geen echte spiegels.
Ze geven wel een heel vertekend beeld.
Zouden het misschien droombeelden uit een bos kunnen zijn ?





Hier op deze spiegel is de fotograaf zelf ook nog te zien.





In het kader van een bruiloft die het hele stuk omvat
werden hartjes uitgedeeld
door in wit gekleede mensen met grote trossen ballonnen.



Die ballonnen waren natuurlijk ook in de spiegels te zien.

Gisteren was ik even in Amsterdam Osdorp.Ik had daar lang geleden al een vreemd gebouw gezien.Het ligt een beetje buiten de bebouwde kom.Herstel: het ligt nu nog een beetje buiten de bebouwde kom.Nu eerst wat foto’s.Een tuincentrum in de buurt met een bijzonder dak.Zoals in de aanvullende informatie te lezen is (met dank aan Wikipedia)gaat het om een gemaal.Speciaal aangelegd voor de drooglegging van het gebied rond 1850. Lees verder →

Vrijdagochtend, 06:45.

Gisteren was het zo ver.
Mijn eerste grote file in het traject Liefkenshoektunnel.
We zeggen altijd de Liefkenshoektunnel maar in werkelijkheid
is dat slechts een van de drie tunnels die er liggen door
het havengebied van Antwerpen.
Gisteren was er een ongeluk gebeurd in de Tijsmanstunnel.
De derde tunnel heet de Beverentunnel.
Ik “mocht” gisteren getuigen zijn van het ongeluk.
Dat leverde de volgende plaatjes op:



Voor mij begon het allemaal als een gewone file.



Het experimenteren met fotograferen kon gelijk beginnen.



We naderen het tolplein.





Nu de goede “laan” zien te vinden. Beetje chaos.



Selectief werden we doorgelaten. Er zijn 9 lanen in de richting van Nederland.
De tunnel heeft slechts 2 rijbanen.



Binnen in de Liefkenshoektunnel.



Hier stonden we ook een lange tijd stil.







Daar is hij dan, de Tijsmanstunnel is in aantocht.



In de tunnels was het erg warm.



De signalering.



De beschadeging aan de muur.
Bij het ongeluk is in ieder geval een vrachtwagen betrokken.
De heeft vast de linker zijkant van de tunnel geraakt.





Hier reden we al weer een beetje door.
Je kunt dan geen foto’s meer maken.



Daarom alleen deze vergroting van de laatste foto.
Wel wat bewogen maar de vrachtwagen die op zijn zij ligt is te zien.