Woordwolk

Punt is wel dat dichten moeilijk is als je meer de vorm en
de grootte van het stukje papier waarop het woord staat kiest,
dan de vorm en de inhoud van het feitelijke woord.
Als dan toeval in de vorm van de blinde keuze van het woord
de techniek is die je hanteert,
dan is rijmen technisch onmogelijk.
Het juiste ritme volgen is dan ook moeilijk of onmogelijk.

Goed, je kiest het aantal regels,
de regels per strofe, het aantal woorden per regel.
Maar dat is het dan wel.

De betekenis van het gedicht wordt daardoor nog persoonlijker
dan bij een regulier gedicht.
De keuze is helemaal aan de lezer.
Die pikt er uit een regel 1 of een paar woorden uit.
Die vormen dan de betekenis van het gedicht.
De titel is niet noodzakelijk relevant.
De lezer bepaalt wat relevant is.

Daarom worden andere vormen eigenlijk net zo valide als ‘7 regels met 7 woorden’.
Intuïtief verliet ik tijdens het werk aan die boek de dichtvorm.
De vorm van het papier, al dan niet handgeschept,
of de vorm van de afbeelding, neemt het over.

Nu hik ik aan tegen de laatste vorm/het laatste dadadicht.
Er zijn, zelfs van dit ‘kleine’ artikel, veel woorden over.
Er is nog steeds een bergje woorden en er is nog één pagina leeg.
het wordt een woordwolk.

WP_20181104_16_09_36_ProLaatsteDadaPaginaGereedKanInDePers