Gelezen: Natuurlijk. Je hoort het hem vertellen

In de boekenweek verscheen naast het Boekenweekgeschenk
ook een essay: Natuurlijk, geschreven door Jan Terlouw.

JanTerlouwNatuurlijk

Jan Terlouw, Natuurlijk. Mooie foto op de omslag.


Het leuke aan het essay is dat als je het leest, je Jan Terlouw
in je hoofd het boek hoort vertellen.
Zou het niet fantastisch zijn als je datzelfde gevoel/gehoor zou
hebben bij Couperus of bij Multatuli?

De tekst leest/klinkt zo herkenbaar dat daarmee ook het sterkste punt
duidelijk wordt:
Het boekje zal vooral aanspreken bij mensen die zich altijd al
door Jan Terlouw aangesproken voelen en die de boodschap
van het boekje al kennen en misschien zelfs al uitdragen of voorleven.
Mensen met minder affiniteit voor Jan Terlouw zullen minder
snel overtuigd zijn.
De neiging van Jan Terlouw om zichzelf te herhalen en net niet
het punt te maken, net niet met oplossingen te komen die aanspreken,
helpt dan ook niet.