Wolfie, Wolfie, Wolfie

Gisteravond gezien:
The Wolf of Wall Street.
In de hoofdrol: Leonardo DiCaprio.

In deze film bewijst Leonardo zich als een veelzijdig acteur.
Dat geneuzel in Titanic was helemaal niets.
Maar hier een komische rol.

De film is over de top.
Maar is essentie legt het wel de graaicultuur van de banken,
verzekeraars, aandelenhandel en huizenhandel bloot.
De mechanismes die hier worden uitgelegd zijn de afgelopen
decenia ook werkelijk zo toegepast, en nog vrees ik.
In de film richt diCaprio zich heel regelmatig tot het publiek.
Op zich niets nieuws maar in een grote publieksfilm
zie je dat niet zo vaak.
De regiseur bouwt hiermee wel een relatie op met het publiek.
Te pas en met name te onpas komen bloot, sex, cocaine en
andere verdovende middellen, alcohol en vreemd gaan aan de orde.
En dan is er nog het F-woord.
Alles bij elkaar levert het een erg komische film op die voorbij vliegt.
Je verveelt je geen moment.
Verrassend is de invulling van de rol van tante Emma: Joanna Lumley.
De scene op de trap zal ons nog lang bijblijven als moderne slapstick.
Korte maar sterke rol van Matthew McConaughey.
In de overdrijving, de drugs, sex, alcohol en het f-woord is
het een remake van Scarface.

 photo DSC_3191TheWolfOfWallstreet.jpg

The Wolf of Wall Street.