Mitsuko Uchido

Als je naar een concert gaat heb je natuurlijk altijd onrealistische verwachtingen. Je kent immers de CD of DVD. Vaak realiseer je je niet dat een track op een CD het gevolg is van vele opnamesessies. De artiest kan die paar noten nog eens overdoen maar dan iets sneller. In de studio kan met enige rust gewerkt worden aan de interpretatie. Ongestoord. In de studio geen kuchende mensen zoals gister in het Concertgebouw. Maar wel een flitsend concert. Dat is nog indrukwekkender als je je realiseert dat ze gisteren niet zomaar midden in het stuk kan stoppen om nog eens na te denken. Niet nog eens een stuk opnieuw kan spelen. Iets nieuws uitproberen. Prachtige uitvoeringen van Mozart’s pianoconcerten en een stuk van Schonberg speciaal bewerkt voor een strijkorkest (Verklarte Nacht). En wat een strijkorkest, het Chamber Orchestra of Europe. Een genot om naar te luisteren maar ook om te zien. De muzikanten golfde als een woeste zee. Het dirigeren van Mitsuko Uchida is ook bijzonder om te zien. Ze zit natuurlijk ‘vast’ aan de piano. Ze heeft haar handen bijna continue voor haar gezicht. Dirigeert dus erg klein. Voor de toeschouwer zijn alleen de bewegingen van de schouders en ellebogen te zien. Soms zijn die bewegingen wilder. Dat in combinatie met een ragfijne overgooier die ze droeg (hoe noem je zoiets anders ?) deden de bewegingewn dan weer aan een vlinder en dan weer aan Bjork denken, iets katachtigs. Ze staat altijd zo stoer op foto’s maar het is maar een kleine frele vrouw, juist helemaal niet stoer. Ik had een topavond !