Vandaag ben ik in het Boijmans Van Beuningen museum geweest. Ik zag er onder andere de tentoonstelling ‘Co Westerik 90’

Co Westerik 90

 

Co Westerik werkt sinds de jaren 40 aan een gestaag groeiend en consistent oeuvre. Hoewel het aantal tekeningen van zijn hand in de duizenden loopt, is het aantal schilderijen beperkt tot zo’n tweehonderd. Museum Boijmans Van Beuningen volgt de kunstenaar al sinds het begin van zijn carriere en heeft zo een representatieve verzameling van zijn schilderijen, prenten en tekeningen aangelegd. Ter gelegenheid van Co Westeriks negentigste verjaardag wordt hier een selectie van zijn schilderijen getoond. De zeven schilderijen uit de museumcollectie zijn aangevuld met een aantal bruiklenen.

Eigen ervaringen liggen altijd aan de basis van Westeriks werk. De uitgebeelde situaties verwijzen naar een context doie voor de beschouwer niet direct te plaatsen, maar wel voelbaar is. De mens staat in het werk van Westerik centraal. Hij tekent en schildert mensen in contact met elkaar of in de natuur: tastend, ruikend en kijkend, vaak met de ogen wijd open. De betrokkenheid van Westerik bij zijn onderwerp maakt dat van dezelfde situaties soms meerdere versies bestaan. De situaties verbeelden ‘La condition humaine’ (het menselijk tekort): pijn, eenzaamheid, nabijheid, vervreemding, geboorte, groei en de dood zijn thema’s die aan de orde komen.

Het was de eerste keer dat ik werk van Co Westerik
in werkelijkheid zag. Het werd tijd!

Wat ik erg leuk vond is dat in een vitrine
3 werkschriften van de kunstenaar lagen.
Waarschijnlijk bedoeld als een soort artistiek dagboek,
geen kunstenaarsboek.
Maar ik vond het prachtig om te zien.

Ik probeer hier in volgorde van tijd,
drie fragmenten uit de dagboeken te tonen.

1958. “het schilderij dat ik sinds enige dagen schilder, schilderde ik in de volgende opbouw  wit doek + houtskool + inkt (oost.indische) + olieverf…”

1971. “Ook gisteren als vandaag aan ‘snijden aan gras 2’ (50 x 60)”

2002. “1 nov. vrijdag. 02. naar Boymans nieuwbouw prentenkabinet wezen kijken”