Kunstvaria



Antonio Canal misschien beter bekend onder de naam Canaletto, The portico with a lantern, from the series ‘Vedute’, circa 1740 xe2x80x93 1744.






Dante Gabriel Rosetti, Monna Vanna, 1866.


Vrij naar de toelichtende tekst van Tate Online

This is one of a series of decorative pictures of beautiful and sensual women, which Rossetti produced in the mid 1860s. The model is Alexa Wilding, who sat for some of Rossetti’s best-known works. The spiral pearl clasp in her flowing auburn hair and the red coral necklace appear frequently in Rossetti’s pictures of women. Along with the sweeping movement of her arms, the green rosettes on her shoulder and the floral earrings, they serve to accentuate the picture’s circular composition. The heavily embroidered white and gold drapery is used in other pictures of this date. The enormous sleeve recalls Raphael’s portrait of Giovanna of Aragon in the Louvre.
Rossetti originally called the picture Venus Veneta, and intended it to represent ‘a Venetian lady in a rich dress of white and gold, – in short the Venetian ideal of female beauty’ (quoted in a letter dated 27 September 1866). After the picture was finished he changed the title to Monna Vanna, denoting a ‘vain woman’, a name taken from Dante’s Vita Nuova, which Rossetti had translated in October 1848. Rossetti considered the painting to be one of his best works and declared it ‘probably the most effective as a room decoration that I have ever painted’.
In 1873 Rossetti retouched the picture, lightening the hair and altering the rings, which had been criticised for their clashing colours. He also changed the title to Belcolore, believing that the subject looked too modern for its previous title. Despite this, the painting continued to be known as Monna Vanna.



Dit is een van een serie decoratieve schilderijen
van mooie en sensuele vrouwen die Rosetti
in het midden van 1860 gemaakt heeft.
Het model is Alexa Wilding, die ook het model was
voor een reeks andere werken.
De spiraalvormige parelbroche in haar overvloedige haar
en de rood koralen halsketting zijn op meerdere schilderijen
van vrouwen door Rossetti te zien.
Samen met de armbeweging, de groene rozetten op haar schouder
en de bloemvormige oorbellen benadrukken ze
de circelvormige compositie van het werk.
De uitbundig geborduurde stoffen van wit en goud
worden ook gebruikt op andere werken uit deze periode.
De grote mouw doet denken aan een portret dat Raphael gemaakt heeft
van Giovanna van Aragon dat zich nu in het Louvre bevindt.
De eerste naam die Rossetti aan het schilderij gaf
was Venus Veneta, het schilderij had de bedoeling
een Venetiaanse vrouw voor te stellen,
het Venetiaanse vrouwelijke schoonheidsideaal.
Na het voltooien van het schilderij veranderde hij de naam in Monna Vanna,
met als ondertitel: de ijdele vrouw.
Deze naam is afkomstig van een boek van Dante Vita Nuova
dat Rossetti in oktober 1848 had vertaald.
Rossetti beschouwde dit werk als een van zijn beste werken
en verklaarde dat het waarschijnlijk het meest effectieve werk was
dat hij geschilderd had met als doel een kamer te decoreren.
In 1873 retoucheerde hij het werk, waarbij het haar lichter werd
en de ringen aangepast werden omdat volgens de kritiek
de kleuren van die sierraden te veel afstaken bij de rest van het werk.
Hij veranderde opnieuw de naam van het schilderij in Belcolore
omdat hij van mening was dat het onderwerp te modern was voor de vorige titel.
Toch bleef de vorige titel in gebruik.





El Anatsui, Sacred moon, 2007.






Fernand Lxc3xa9ger, Woman holding a vase (Definitive state), 1927.






Giacome Favretto, Piazza San Marco, 1849 – 1887.






John Davis, Evolution of a fish: Traveller, 1990.






Katherine Criss, Emerging: a tribute to Magritte, 2005.






Louise Bourgeois, Cell (Glass spheres and hands), 1990 xe2x80x93 1993.






Marlene Dumas, The Teacher (Sub A), 1987.






Marlo Pascual, Untitled, 2010.






Moyo Ogundipe, Mami wata, 1999.


Mami wata: is een godin of geest vaak afgebeeld als meermin.
Vaak met een slang.
Bekend aan de westkust van Afrika en het Caribisch gebied.
Rond deze figuur zijn associates van geluk, welvaard, schoonheid enz.





Pablo Picasso, Cavalier and cheval, 1949-1971.


Ruiter en paard.





Pierre Soulages, One Oliver Plaza, 1968.






Shary Boyle, Burden, 2009.






Utagawa Kuniyoshi, Fishermen at Teppozu, early 1830.






Willard L. Metcalf, Kalmia, 1905.






Zhang Huan, The Kuomintang, 2007.


Wikipedia

De Kwomintang (KMT) of Guomindang (GMD) (nationale volkspartij) is een Chinese politieke partij. De volledige naam van de partij luidt Chinese Nationale Volkspartij. De partij werd in 1911 opgericht en kwam voort uit de Revolutionaire Liga van dr. Sun Yat-sen. De KMT is gebaseerd op de door hem geformuleerde Drie principes van het volk, namelijk democratie, volkswelvaart en n
ationalisme.
Met Sovjetsteun wisten de legers van de KMT de plaatselijke krijgsheren in Zuid-China te verdrijven en de republiek daar te vestigen. Vanaf het begin van de jaren twintig maakten ook de communisten deel uit van de KMT. De reden hiervoor was dat de Sovjet-Unie alleen steun zou verlenen aan de KMT, wanneer zij communisten in haar partij zou opnemen. Het idee van de Sovjet-Unie was dat de communistische partij zo voorzichtig kon groeien binnen de KMT, en uiteindelijk de KMT, die alleen gematigd socialistisch was, kon overnemen.
Sun Yat-sen overleed in 1925, waarna generalissimo Chiang Kai-shek de leider van de partij (en van het land) werd. Hij had het niet op communisten, en ontketende een ware heksenjacht, waarbij vele communisten de dood vonden. De communisten wisten uiteindelijk met zo’n 20.000 mensen te ontkomen, en vluchtten met Mao Zedong en andere leiders naar het noorden.
Tijdens de Tweede Chinees-Japanse oorlog vocht de KMT samen met de CCP tegen de Japanners, die China waren binnengevallen. Chiang vocht echter regelmatig tegen de communisten, in plaats van met de communisten tegen de Japanners, omdat hij hen een groter gevaar vond dan de Japanners.
Nadat de Japanners verdreven waren begon de burgeroorlog tussen KMT en CCP opnieuw. Uiteindelijk werd deze oorlog in 1949 door de CCP gewonnen. Mao Zedong riep de Volksrepubliek China uit, en de KMT vluchtte met zoveel mogelijk mensen, en kunstschatten, naar het eiland Taiwan.



Dit schilderij is gemaakt met as van wierrook
dat gebrand heeft in boeddhistische tempels.
Een voorwerp van gebed is gebruikt om een afbeelding te maken
over een onderwerp waar verschillende groepen mensen
zeer uiteenlopende en tegenovergestelde gevoelens en ervaringen mee hebben.