Tijdens de fotorapportage rond de Suikerfabriek,
kwamen nog een paar andere plaatsen die aan het
industrieel verleden (en heden) van Breda herinneren.



Voormalig Dagblad De Stem..


In dit gebouw heb ik zelf nog gewerkt.
Zo’n 25 jaar geleden.
Het gebouw oogt heel recent.
Dat klopt ook in die zin dat het recent nog een een nieuwe
glazen voorkant gekregen heeft (links op de foto is daar een deel van te zien).
Spinveld.

Breda, De Belcrum.

De foto van de Belcrum is genomen vanaf de Stulemeijerbrug.


De brug is deel van de Backer en Rueb weg.
Op dit kaartje is het gemarkeerd met een rood bolletje.
De plaats van de silo’s van de Suikerfabriek staat aangegeven
met een zwarte pijl (onderaan).
Op de foto zijn ze ook te zien, klein aan de einder (zie hieronder).

Silo’s van de CSM.

Charles Stulemeijer.


Carel Lambertus Stulemeijer werd op 20 september 1880
in Rotterdam geboren als zoon
van Adrianus Hendricus Stulemeijer (1842-1890),
schoenmaker en timmerman/aannemer,
en Catharina Agatha van Heck (1836-1905).
Charles Stulemeijer overleed op 24 januari 1968 te Breda.

Charles Stulemeijer bezocht in zijn jonge jaren
het pensionaat St.-Louis in Oudenbosch en het college St.-Rombout te Mechelen.
Hij keerde met zijn moeder en andere familieleden
in 1898 terug naar Breda,
waar de Van Hecks al minstens sinds het begin van de achttiende eeuw
tot 1861 gewoond en gewerkt hadden.
De drie broers Stulemeijer, Jacques Marie, Frans en Charles,
begonnen in 1898 een handel in bouwmateriaxc2xadlen,
die in korte tijd uitgroeide tot een bouwbedrijf,
gespeciaxc2xadliseerd in het gebruik van gewapend beton.
De firma F.J. Stulemeijer (1898) ontwikxc2xadkelde zich zo
tot de N.V. Internaxc2xadtionale Gewaxc2xadpend-beton Bouw (IGB) in 1918.

Medegexc2xadfinancierd door de IGB stichtte hij in 1919 in Breda
de N.V. Hollandsche Kunstzijde Industrie (HKI),
waarop hij zijn werkxc2xadkracht enige tijd concentreerde.
Terwijl hij van na de Eerste tot aan de Tweede Wereldxc2xadoorlog
gedelegeerd commissaris van de IGB was,
nam hij in 1933 de dagelijkse leiding van de HKI op zich
en behield die tot 1952 (hij was toen 72!).
Nog was zijn bemoeienis met dit bedrijf niet afgelopen,
want van 1952 tot 1964 bleef hij werkzaam
als gedelegeerd lid van de raad van bestuur.

Al vrij kort na de oprichting ontstond samenwerking
met de N.V. Nederlandse Kunstzijdefaxc2xadbriek (Enka),
in 1929 met de Duitse Vereinigte Glanzstoff Fabriken gefuseerd
tot de Algemeene Kunstzijde Unie (AKU).
Stulemeijer loodste de HKI door de malaise- en oorlogsjaren
en legde daarbij de basis voor een spectaculaire naoorlogse groei.

In de vooroorlogse jaren had hij via eigen beleggingen
en via deelnemingen van HKI en AKU
in de Machinefabriek Breda de basis gelegd
voor een stevige belangengemeenschap.

Nauw verbonden met zijn ondernemerschap
was voor Stulemeijer zijn deelnemen aan de werkzaamheden
van de katholieke werkgexc2xadversverenigingen.
Zijn grote energie bleek ook hieruit dat hij de stoot gaf
tot de oprichting van de R.-K. Openbare Leeszaal en Biblioxc2xadtheek
en tot de stichting van het Onze Lieve Vrouwe Lyceum, beide te Breda,
en dat hij ook bij de vorming van de R.-K. Handelsxc2xadhoogxc2xadeschool
te Tilburg, thans KUB, was betrokken.
Het is duidelijk dat Stulemeijer in en rond Breda
boven allen uittorende.

Auteur: J.P.A. van den Dam (Thuis in Brabant)

Charles Stulemeijer.


Hij staat er niet op als een zonnetje.
De brug (of liever de omgeving ervan) raakt wat in verval.
Een mooier plaatsje verdient hij eigenlijk wel.

Voormalige Machinefabriek Breda, Backer en Rueb. Nu Van Puijfelik, papierverwerkers.