Vervolg van het verhaal van Jane MacLaren Walsh.

In mijn onderzoek naar de afkomst van de kristallen schedels
kwam ik steeds opnieuw de naam van Boban tegen.
Hij kwam naar Mexico gedurende zijn tienerjaren
en bracht er een idillysche jeugd door waarin hij zijn eigen
archeologische expedities uitvoerden en exotische vogels verzamelden.

Boban raakte verliefd op de Mexicaanse cultuur en sprak vloeiend Spaans
en Nahuatl (de taal van de Azteken).
Hij maakte zijn beroep van het verhandelen van archeologische vondsten
en natuur historische voorwerpen in een familiebedrijf in Mexico-stad.

Wikipedia:

Nahuatl is een taal die gesproken wordt door de Nahua, oorspronkelijke bewoners van het huidige Mexico. Het was ook de taal die gesproken werd door de Tolteken en Azteken. Het wordt gesproken door anderhalf miljoen mensen, die hoofdzakelijk in de staten Puebla, Veracruz, Hidalgo, Mexico en Guerrero leven. Nagenoeg alle Nahuatlsprekenden, behalve de alleroudsten, zijn tweetalig; naast Nahuatl heeft men een actieve kennis van het Spaans. Over het algemeen vertoont het moderne Nahuatl een sterke invloed van het Spaans.

Na zijn terugkeer naar Frankrijk, in de jaren 70 van de negentiende eeuw,
begon hij een winkel in antiek in Parijs.
Hij verkocht een groot deel van zijn originele, Mexicaanse archeologische verzameling
aan Alphonse Pinart, een Franse ontdekkingsreiziger en ethnograaf.

In 1878 gaf Pinart zijn collectie, inclusief drie kristallen schedels,
aan de Trocadero, de voorloper van het Musxc3xa9e de l’Homme.
De derde schedel in de Pinart collectie, afkomstig van Boban,
had hij pas gekocht nadat hij zich in Parijs verstigden.
Het is een aantal keren groter dan de andere twee,
ongeveer 10 cm hoog (10,16 cm).
Deze schedel is nu in de verzameling van het Musxc3xa9e du Quai Branly.
Het heeft een groot gat dat verticaal is geboord
door het centrum van de schedel.
Er is een vergelijkbare, maar veel kleinere schedel
(6,35 centimeter) in een particuliere collectie.
Daar dient het als de basis voor een kruisbeeld.
Misschien werd de Quai Branly-schedel voor hetzelfde doel gebruikt.

In my research into the provenance of crystal skulls,
I kept encountering Boban’s name.
He arrived in Mexico in his teens and spent an idyllic youth
conducting his own archaeological expeditions
and collecting exotic birds.
Boban fell in love with Mexican culture–becoming fluent in Spanish
and Nahuatl, the Aztec language–and began to make his living
selling archaeological artifacts and natural history specimens
through a family business in Mexico City.
After returning to France, he opened an antiquities shop in Paris
in the 1870s and sold a large part of his original Mexican archaeological collection
to Alphonse Pinart, a French explorer and ethnographer.
In 1878, Pinart donated the collection, which included three crystal skulls,
to the Trocadero, the precursor of the Musxc3xa9e de l’Homme.
Boban had acquired the third skull in the Pinart collection
sometime after his return to Paris;
it is several times larger than any of the others from this early period,
measuring about 4 inches high.
This skull, now in the Musxc3xa9e du Quai Branly, has a large hole
drilled vertically through its center.
There is a comparable, though smaller, skull (about 2.5 inches high)
in a private collection.
It serves as the base for a crucifix; the somewhat larger Quai Branly skull
may have had a similar use.