De NS scoort!

Wat?
Dat kan toch helemaal niet.
De NS die scoort.
Nee, dat doen ze dan ook niet in positieve zin.
De kop bij dit verhaal moet je cynisch lezen.



Op 15 november 2007 komen we vroeg in de ochtend aan op Schiphol.
Daar nemen we de trein.
Bij aankomst in Breda vergeet ik mijn kleine rugzak uit de trein
mee te nemen.
Al na een paar minuten ontdek ik dat maar de trein is al weg.

Het hele verhaal heb ik al eerder in detail beschreven.

Aangifte gedaan bij de NS.
Dezelfde avond bel ik nogmaals naar de afdeling Gevonden Voorwerpen.
Mijn tas is gevonden, ik kan hem gaan ophalen op Centraal station Den Haag.

Op 16 november gaan we al vroeg naar Den Haag.
Daar krijg ik mijn tas terug.
Echter zonder geld, iPod en fotocamera en als belangrijkste,
zonder de ongeveer 1500 foto’s die ik in India heb gemaakt.

Drie weken later krijg ik een brief van de NS.
Ze hebben niets gevonden.



Nee natuurlijk niet, mijn tas heb ik al thuis.
Die tas kreeg ik overigens mee zonder me te legitimeren.
Ik zou mijn verhaal graag kwijt willen bij de NS.
Maar Dhr. W.J.M. Huitema is waarschijnlijk de enige medewerker
van deze NS-dienst en hij heeft volgens de brief geen email adres.

Ja, het is echt in 2007 gebeurd.
Dit is geen sterk verhaal.

De eerlijkheid gebied me te zeggen dat de conducteur
van een andere trein dan waar ik mee had gereden,
me goed geholpen heeft.
Het leverde niets op maar hij hielp me en probeerde iets te doen.
Van de NS als organisatie kan dat niet gezegd worden.