Rhodos, dag 7

Het heeft een hele tijd bij mij stilgelegen,
maar eind vorig jaar zijn we op vakantie geweest naar Rhodos.
Het verslag op mijn web log heb ik nog niet afgerond.
Dat is natuurlijk wel de bedoeling.
Hier dan het verslag over dag 7: Symi.



We zitten op de veerboot.
Vandaag gaan we naar Symi.
Het gaat ons nog het meest om de tijd op de veerboot.
We varen vanaf Rhodos, dat al heel dicht tegen Turkije ligt,
naar een eilandje nog dichter tegen Turkije.
Zo’n veerboot is weer eens een blik op een reeks
aspecten van massatoerisme.
Ik kan niet kiezen wat het ergst is.
Enfin het is erg druk op de veerboot, harde muziek,
veel foto’s en video’s van onbelangrijke zaken
(een passerende zeilboot) en
grote groepen Oost Europese en Russische vakantiegangers.











De ommuurde stad Rhodos vanaf het water.


















Prachtige eilanden.






Lelijke toeristen.






Symi.












Leuk zoals die gevels tegen de heuvel lijken aangeplakt.






De baai is er maar smal.
























Lunch: broodje tonijnsalade en een Griekse salade.






De attractie van het eiland zijn de natuurlijke sponzen.


















Koffie en ijsthee op een terras op Symi.






Kaartje van de veerboot.


Inmiddels zijn we al weer op de laatste etappe:
onderweg naar Rhodos.
Veel tijd op de veerboot doorgebracht.
Altijd leuk.
Symi is een leuk plaatsje, mooie huizen en erg veel winkeltjes,
galleries, musea, restaurants;
alles voor de verkoop.
En natuursponzen.

Om 14:15 weer op de veerboot,
naar de andere kant van het eiland.
Daar zo’n 40 minuten bij een klooster.
Er is niet zo veel te zien.
Maar het is een prachtige plaats met haven.

Het is een warme dag.
Symi was erg heet.
De kade ligt natuurlijk onderaan de heuvels.
Heuvels aan drie kanten.
De zon heeft vrij spel en er is weinig wind.











.












Rhodos stad.






Het paleis van de Grootmeester.


















Onder de paraplu de gids.




’s Avonds toen we nog even buiten zaten bij ons hotel
heb ik de volgende foto gemaakt.
De hele toeristenindustrie draait om de stranden
en het klassieke Griekse verleden.
Soms is dat verleden alleen nog maar een versiersel.
Meestal een lelijk versiersel.
Van een cultuur met verfijnde kunst en briljante ideeen
(democratie) blijft niet meer over dan een slecht tuinbeeld:


Venus van Milo in een armzalig opzetje.



Venus van Milo in volle glorie.