Niet alles wat je koopt en hoort is een succes.
Een voorbeeld is Hamel, Wouter Hamel.
De CD krijgt goede recencies in jazz-bladen.
Maar de werkelijkheid is dat het een saaie CD is.
Je realiseert je gelijk hoe goed George Michael eigenlijk is,
Of Sinatra, of Jammie Cullum.
De soul van George Michael,
de ongeevenaarde techniek van Frank Sinatra, zijn keuze voor
nummers, muziek en muzikanten,
de frisheid van Jammie Cullum
Ja zelfs de lef van Jasper Steverlinck.
Harry Connick Jr. klinkt meer naar Sinatra.

Dat alles mis je bij Wouter Hamel.
Helaas.



De recensie uit Jazzism van deze zomer zit er behoorlijk naast.
Het klinkt helemaal niet fris en fruitig.
Vergeleken met andere crooners klinkt dit belegen.
Technisch okay.
Arrangementen redelijk.
Maar de som der delen is hier niet dat meer dat muziek behoort te zijn.