Ik ben geen deskundige.
Ik bespeel zelf geen instrument, heb geen ‘klassieke muziek’-achtergrond.
Mijn oordeel over het concert van vanavond is er dan ook een van een leek.
Maar ik vond het een fantastische avond.

Het eerste muziekstuk was de ‘Gran Partita’.
Gespeeld door een aantal muzikanten (nogal wat blazers) van het ‘Berliner Philharmoniker’,
onder leiding van Sir Simon Rattle.
Wat een prachtig stuk.
De zaal hield werkelijk de adem in.
2 hobo’s, 2 klarinetten, twee bassethoorns, vier hoorns, twee fagotten en contrabas.
13 muzikanten en een dirigent.
Ongelofelijk mooi.
De Mozart uit Amadeus had het ook mooi gevonden.
Sir Simon Rattle heeft een grijze haardos die prima als pruik in de film over Mozart gebruikt had kunnen worden.

Dan volgt na de pause het optreden van de 75-jarige Alfred Brendel.
Mooi, soms elegant zacht spelend.
Je zou nog veel meer willen horen.
Concert nr 27 in Bes, KV 595.
Mij zegt dat allemaal niets, maar mooi.
Wel bijzonder zo’n pianoconcert.
In dit stuk speelt de pianist soms een stuk dat even later door het orkest wordt overgenomen of omgekeerd.
De instrumenten zijn zo verschillend.
Als je voor zo’n groep instrumenten kunt schrijven moet je ieder individueel instrument en de mogelijkheden van het instrument wel kennen.
Ongelofelijk.
Je hebt zoveel varianten en omdan toch een samenhangend resultaat te kunnen maken.
Haast bizar.
De tekening van David Levine van Mozart met een erg groot hoofd/pruik is wel op zijn plaats.
Je moet wel een bijzonder stel hersenen hebben om dergelijke muziek op deze manier te kunnen maken.

Die piano heeft dan wel snaren maar het geluid is zo anders.Hoe is men er toch toe gekomen om stukken muziek te schrijven voor de combinatie piano en orkest ?

Dan als afsluiting Symfonie nr 28, KV 504, ‘Praagse’
Sir Simon Rattle staat niet op een verhoog en gebruikt ook geen standaard voor bladmuziek.
Hij kan dan ook als het ware het orkest inlopen.
Dat doet hij dan ook.
De bewegingen van zo’n orkest en zijn dirigent zijn heel interessant, intens.

Ik ga nu maar slapen om een en ander op me in te laten werken.