Karelie/Karelia (44): Solovetsky



(Vervolg van log 43: de boottocht van Kem naar Solovetsky)

We werden in een bus gestopt en naar ons ‘Hotel’ gebracht.
Het zijn een groep houten huizen op een terrein van zo’n 500 bij 500 meter.
Ieder huis heeft een aantal kamers.
Wij zitten in kamer 3.
“Our president and patriarch Alexis have slept here in room 3”
(De mevrouw die ons naar de kamer bracht vertelt dus
dat onze president en de patriarch van de Orthodoxe kerk
hier in kamer 3 geslapen hebben)
Onze kamer is enorm, de badkamer ook.
De kamer is zeker 6 bij 6 meter en er zit een enorme open haard in.





(Speciaal plaatje boven xc3xb3nze’deur vanwege het feit
dat de patriarch hier geslapen heeft)


Aangekomen in het ‘cafxc3xa9’ bleek er nog eten te zijn
dus hebben we dat nog maar gedaan (aardappelen, wat vlees en salade).
Toen gauw gaan slapen.

(Het ‘cafxc3xa9’ was het administratiekantoor, de eetgelegenheid,
het cafxc3xa9, de bushalte, de vvv enz van het hotel.



Bij aankomst was het er erg gezellig, in een zijzaaltje
was een groep zich nog aan het vermaken met Karaoke.
De sfeer was hier erg ontspannen, erg prettig.
En dat bleek de komende dagen de normale sfeer te zijn.)

Over gisteren kunnen we kort zijn.
In de ochtend een excursie door het klooster.



Drie uur deed de Russisch sprekende gids daarover.

Het is een van de grootste kloosters van Rusland.



(Gezicht op de baai en de zee vanaf het klooster.)



(Gebouwen binnen de kloostermuren.)





Prachtig gebouw dat veel geleden heeft onder het communisme.
Het werd uiteindelijk als concentratiekamp gebruikt tijdens de tijd van Stalin.







Jaren is het gebouw niet gebruikt en pas recent terug gegeven aan de kerk.
(Dat is niet helemaal correct. De gebouwen zijn geen eigendom van de kerk.
De regering heeft een soort oneindige erfpachtregeling getroffen met de kerk)
De kerk probeert de gebouwen nu te restaureren maar dat zal nog jaren (10) duren.
De buitenkant is erg mooi met name door de ommuring van grote keien en de torens.
Binnen zijn de gebouwen zo goed als leeg en de muren kaal of wit.
De religieuze voorwerpen , iconen en degelijke zijn
voor het deel dat nog bestaat in musea in Moskou of St. Petersburg.

(Terugkijkend is het op zijn plaats om bovenstaande tekst wat te verduidelijken.
Het was een indrukwekkende excursie
maar te veel gericht op de locale Russische, voornamelijk religieuze toerist.
Er was veel aandacht voor alle monniken
die in de afgelopen jaren/eeuwen heilig verklaard waren,
hun verdiensten en dergelijke.
Er was te weinig aandacht naar mijn gevoel
voor de maatschapelijk/sociale betekenis
van een dergelijk groot kloostercomplex
in het onherbergzame noorden van Rusland
en het concentratiekamp verleden.
Het groepsgewijs door zo’n complex trekken
is voor ons niet de beste methode om het te bekijken.
We zijn veel meer vrijheid gewend
en willen antwoorden krijgen op vragen die wij hebben,
we zijn niet altijd geinteresseerd in het verhaal
dat de gids belangrijk vindt.
Overigens blijkt er in Rusland een gebruik te zijn geweest
om mensen in kloosters op te sluiten)