Verrassing: Scheepsmodellen

Eat your heart out, Scheepvaartmuseum!
Gisteren werd ik verrast door de verzameling nautische modellen
van het Rijksmuseum.

 photo WP_20140815_001RijksmuseumScheepsmodellen.jpg

Niet alleen prachtige scheepsmodellen maar ook
vuurtorens en allerlei andere voorwerpen.
Zo is er ook een groot opengewerkt model.
Het model is langs de boeg ‘opengesneden’.
De buitenkanten zijn dus zoals je verwacht van een model
maar langs het dek kun je naar binnen kijken.

 photo WP_20140815_002RijksmuseumScheepsmodellenMetBewegendeProjectie.jpg

De foto’s zijn met de telefoon gemaakt en daarom van matige kwaliteit,
maar kijk eens mee naar de details.

 photo WP_20140815_002RijksmuseumScheepsmodellenMetBewegendeProjectie01VerbaasdeToerist.jpg

Zoals de open mond van deze toerist.

Die open mond wordt veroorzaakt omdat op en in het model
bewegende projecties te zien zijn van mensen die activiteiten uitvoeren
zoals je die verwacht van mensen uit die tijd.

 photo WP_20140815_002RijksmuseumScheepsmodellenMetBewegendeProjectie02DekSchrobben.jpg

Hier wordt het dek geschrobd.

 photo WP_20140815_002RijksmuseumScheepsmodellenMetBewegendeProjectie03EtenEnSlapen.jpg

En hier eten mensen terwijl op een dek lager,
in de hangmatten mensen liggen te slapen.

Calder rond het Rijksmuseum

 photo WP_20140815_003TheDog.jpg

Alexander Calder, The Dog (de hond).


Gistermiddag ben ik naar het Rijksmuseum geweest.
In eerste instantie ging ik voor de tentoonstelling
‘Art is Therapy’.
Daarover later meer.
In de tuinen rondom het Rijksmuseum staan een aantal werken
van Calder. Daar heb ik ook even een kijkje genomen.
Het was toen even mooi weer.

Even nog een kijkje naar Wikipedia:

Alexander Calder (Lawnton (Pennsylvania), 22 juli 1898 – New York, 11 november 1976) was een van de bekendste Amerikaanse beeldhouwers.

Calder stamde uit een beeldhouwersfamilie: zijn grootvader Alexander Milne Calder (afkomstig uit Schotland) heeft de 250 figuren van de Philadelphia City Hall in Philadelphia gebeeldhouwd en ook zijn vader, Alexander Stirling Calder, was een gerenommeerd beeldhouwer. Calder begon als autodidact en vertrok in 1926 naar Parijs. Hier bezocht hij de Académie de la Grande Chaumière en leerde hij avant-gardistische tijdgenoten als Joan Miró, Hans Arp, Piet Mondriaan, Theo van Doesburg en Marcel Duchamp kennen.
In 1929 ontmoette Calder tijdens een reis naar New York zijn toekomstige echtgenote, Louisa James, een achternicht van de schrijver Henry James. Zij trouwden in 1931.

Uit een ontmoeting in 1930 met Piet Mondriaan in diens Parijse studio ontstonden zijn eerste mobiles, die ogenschijnlijk niet aan de wetten van de zwaartekracht onderworpen waren. Met deze mobiles werd hij uiteindelijk bekend en in 1931 had hij zijn eerste grote tentoonstelling in Parijs. Hij was lid van de kunstenaarsgroep Abstraction-Création, die invloed had op zijn ontwikkeling richting abstractie. In 1934 creëerde Calder zijn eerste voor de buitenruimte geconstrueerde mobile. Daarnaast maakte hij zijn eerste grote abstracte beeldhouwwerken. Deze noemde hij op aanraden van Arp “stabiles”, om een onderscheid te maken met de mobiles. Voor hem was het belangrijk, daarin gestimuleerd door Marcel Duchamp en anderen, om abstractie en beweging te verbinden. Zo maakte hij naast mobiles, die door luchtcirculatie bewogen werden, door motoren aangedreven beelden.

Voor de Wereldtentoonstelling van 1937 in Parijs bouwde hij een kwikfontein ter herinnering aan de slachtoffers van de kwikmijnbouw. De fontein bevindt zich sinds 1976 in het museum Fundació Joan Miró in Barcelona. Ook heeft Calder sieraden vervaardigd.

Calder wordt gerekend tot de belangrijkste vertegenwoordigers van de kinetische kunst. Het levenslange contact met zijn vriend Joan Miró beïnvloedde zijn kunstenaarschap.


 photo WP_20140815_004Tamanoirmiereneter.jpg

Alexander Calder, Tamanoir (miereneter).


 photo WP_20140815_005CalibanpersonageuitShakespeare.jpg

Alexander Calder, Caliban.

Wikipedia:

Caliban is een personage uit William Shakespeares romantische komedie The Tempest (De Storm). Hij is de ernstig misvormde zoon van de heks Sycorax, en is nu dienaar van de magiër Prospero.


 photo WP_20140815_006Crinkle.jpg

Alexander Calder, Crinkle.


Het was erg goed toeven in de tuin. Met het lawaai van de straat
en alle bezoekers en de rust van de beelden en sommige plaatsen in de tuin.

Daulatabad tijdens India 2012 – 2013

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


De dag was erg druk.
eerst de rit naar Ellora.
Dan het bezichtigen van de grotten in warm weer.
Dan het bezoek aan het graf van Aurangzeb en nu
het bezoek van Daulatabed.
We hebben daar maar een heel klein deel van gezien.
Daulatabad is een enorm fort.
Het bestaat uit meerdere ringen met verdedigingsmuren,
poorten, poortgebouwen, versterkingen, slotgrachten,
loopgraven, koningklijke vertrekken (paleis), stallen,
moskeeen, doolhoven, in rotsen uitgehakte ravijnen.
Bedenk het, en het is er.
Vergelijkbaar met Golconda. Beide lijken in onze ogen
meer op een ommuurde stad dan een fort.
Wij waren moe en hebben dus maar een klein stukje gezien.
Bij het bezoeken van het fort ga je eerst heuvel op…..
De volgende foto’s zijn er gemaakt.

 photo DSC_0628Sign.jpg

Daulatabad

Built by the Yadava King of Bhillama V in the 12th century AD this fort was previously known as Devgiri. After the conquest of Devgiri in 1296 AD by Allauddin Khilji, for many years it remained as a principle stronghold. In 1327 AD Sultan Mohammed-bin Tughlak moved his capital from Delhi to Devgiri and renamed it Daulatabad or ‘City of Fortune’.

The defence system that made Daulatabad virtually impregnable comprise of fortifications with double and even triple rows of massive walls. In addition, there are ingeniously built mazes with a complex arrangement of entryways and deep rock-cut moats and trenches which can be crossed only at one point, over a drawbridge. Defence mechanism of rock-cut sub-terranean passage is unbelievable.

Within the fort are the 70-metre high Chand Minar and the royal palaces. Of all palaces here, the Baradari was the favourite summer residence of the Moghal emperors.

Heel korte Nederlandse samenvatting:
Het fort is gebouwd door koning Bhillama V in de 12e eeuw na Christus.
De originele naam is Devgiri en na de verovering van het fort in 1327
door Sultan Mohammed-bin Tughlak kreeg het zijn huidige naam.
Daulatabad betekent ‘Stad van geluk’.
In het fort staat de 70 meter hoge minaret ‘Chand Minar’.


 photo DSC_0629DeTopInDeVerteHoortErOokBij.jpg

Dit geeft een beetje een beeld van de omvang van Daulatabad. Die top die onder de boom nog net te zien is maakt net als de muur op de voorgrond deel uit van het fort. Het is enorm.


 photo DSC_0630Entree.jpg

De entree. Hier begint het allemaal.


 photo DSC_0631.jpg

Het fort hangt vol met machtige deuren.


 photo DSC_0631Detail.jpg

Een detail.


 photo DSC_0632.jpg


 photo DSC_0633VeelPrachtigePoorten.jpg

Heel veel prachtige poorten, poortgebouwen enz.


 photo DSC_0633VeelPrachtigePoortenDetail.jpg

Ik ben gek op deuren, hier een detail.


 photo DSC_0634.jpg


 photo DSC_0635MachtigeDeur.jpg

Machtige deur.


 photo DSC_0635MachtigeDeurDetail.jpg

Maar altijd weer mooi versierd. Geen kans wordt onbenut gelaten.


 photo DSC_0637EenTrotseToren.jpg

Een trotse toren, geweldig uitgevoerd.

 photo DSC_0637EenTrotseTorenMetUitkijkPost.jpg

De uitkijkpost.

 photo DSC_0637EenTrotseTorenSierlijkRaampje.jpg

Een wel heel sierlijk raam.


 photo DSC_0638VersieringVanEenPoort.jpg

Versiering van een poort in steen.

 photo DSC_0639.jpg


 photo DSC_0640VeelRestauratiesOnderweg.jpg

Er waren veel restauraties onderweg met prachtige resultaten.


 photo DSC_0641.jpg


 photo DSC_0642.jpg


 photo DSC_0643ZomaarEenGebouwtje.jpg

Zomaar een gebouwtje in een muur,….

 photo DSC_0643ZomaarEenGebouwtjeMetZomaarEenPaaltje.jpg

…met zomaar een paaltje op de stoep.


 photo DSC_0644VerderDanDezePoortenZijnWeNietGekomen.jpg

Verder dan dit poortcomplex met dubbele poorten zijn we niet gekomen.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

Khuldabad tijdens India 2012 – 2013

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


De chauffeur wilde even uitrusten.
Wij wilde de kleine stad wel even doorlopen.
In India kun je ver gaan om mooie dingen te zien,
maar heel vaak liggen ze om de hoek, voor je neus of komen
ze gewoon voorbij.
De stad is Khuldabad.

Deel 27 van het reisverslag.


 photo DSC_0616ReparatiesAanDeTelefonie.jpg

Er is blijkbaar een reparatie aan de telefonie nodig.


 photo DSC_0617.jpg

Khuldabad staat bekend om de vestingwerken: muren en poorten.


 photo DSC_0618.jpg

Alles bij elkaar ben ik maar door 1 straat gelopen.


 photo DSC_0619FantastischeDeuren.jpg

Fantastische deuren, hoog, breed en oud. De deuren van Nagarkhana Gate.


 photo DSC_0620NagarkhanaGate.jpg

De poort, Nagarkhana Gate, is een belangrijke ontmoetingsplaats voor de stad. Zeker zo in de tweede helft van de middag.


 photo DSC_0621NagarkhanaGateTouristInfo.jpg

Nagarkhana Gate

the fortified wall around Khultabad was built by Sultan Mauzam Shah, son & successor of Aurangzeb during 1689 – 1710 AD. This gate was an auspicious entrance for the emperor & the nobility. On occasions like Eid (Suikerfeest) or the celebration of any victory. The entry of the king & nobility was marked by beating of drums (Nagaras) from the top of the gate. These drums are in good shape even today.

Nederlandse samenvatting:
De versterkte muur rond Khuldabad is gebouwd door Sultan Mauzam Shah.
Zoon en opvolger van Aurangzeb van 1689 tot 1710.
Deze poort was een veelbelovende ingang voor de keizer
en zijn gevolg tijdens gelegenheden zoals bijvoorbeeld het Suikerfeest
of de viering van een overwinning.
De binnenkomst van keizer en gevolg ging gepaard met tromgeroffel
vanaf de top van de poort.
Deze trommels zijn vandaag de dag nog in goede staat (al heb ik er geen gezien).


 photo DSC_0622NagarkhanaGateTaxiCentrale.jpg

Nagarkhana Gate is ook een soort van taxi standplaats. We kregen nog aanbiedingen om vervoerd te worden.


 photo DSC_0622NagarkhanaGateTaxiCentraleDetail.jpg

De bovenste helft van Nagarkhana Gate.


 photo DSC_0623Katoenhandelaar.jpg

In de buurt zat ook deze katoenhandelaar.

 photo DSC_0623KatoenhandelaarDeKatoen.jpg

Detail van de katoen in de auto.

 photo DSC_0623KatoenhandelaarDeWeegschaal.jpg

De weegschaal en gewichten.


 photo DSC_0624.jpg


 photo DSC_0625.jpg

In de verte drie oude gebouwtjes.


 photo DSC_0626.jpg

Incredible India.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

India 2012 – 2013: deel 26 – Aurangzeb

 photo 20121219TheFontryDroemingNormal.jpg


Na het bezoek aan de World Heritage Site Ellora
stonder er nog twee bezoeken op de agenda die dag.
Eerlijk gezegd, alles bij elkaar te veel voor 1 dag.
Hier een korte serie foto’s van het graf van Aurangzeb.
Aurangzeb was een mogol keizer. Zijn vadser was Shah Jahan (de bouwer
van de Taj Mahal), Aurangzeb was de bouwer van Bibi Qa Maqbara.


 photo DSC_0608ToegangTotHetGraf.jpg

Dit is de toegang tot het kleine complex met het graf van Aurangzeb. De naam van de plaats waar dit complex ligt is Khultabad of Khuldabad.


 photo DSC_0608ToegangTotHetGrafBordAanDeMuur.jpg

Het bord met de Engelse tekst aan de muur.


 photo DSC_0609GrafAurangzeb.jpg

De meer recente informatie over de plaats.

Tomb of Aurangzeb

In Khultabad rests the last Mughal emperor Aurangzeb who enjoyed the longest period of 50 years on the throne. He died in Ahmednagar on 23rd March 1707 & according to his last wish was buried near the Roza of his Guru Sayyad Zainoddin Shiraizi (Rahe).
His grave had to be simple as per his wish but Lord Curzon, the contemporary Vice Roy of British India ordered it to be decorated in marble.

Nederlandse samenvatting:

De laatste grote mogol keizer Aurangzeb,
die de langste regeerperiode (50 jaar) kende,
stief in maart 1707 en in navolging van zijn laatste wens
wewrd hij in een eenvoudig graf, in de buurt van
het graf van de Sufi-heilige Sayyad Zainoddin Shiraizi begraven.
Lord Curzon, de toenmalige onderkoning van het Britse Rijk
besloot het graf met marmer te laten versieren.

De Nederlandstalige Wikipedia site:

Aurangzeb

Aurangzeb (3 november 1618, Dhod, Mālwa, India – 3 maart 1707), voluit Aboe Moezaffar Moḥī-oed-Dīn Mohammed Aurangzeb ʿĀlamgīr, ook bekend als Awrangzīb of ʿĀlamgīr I, was de heerser van het Mogolrijk van 1658 tot 1707. Hij breidde het rijk uit over de Deccan, zodat het zijn grootste omvang bereikte. Tegelijkertijd zette echter het verval van het centrale gezag in, omdat lokale beambten steeds meer hun eigen belangen nastreefden. Aurangzeb hield er in tegenstelling tot zijn voorgangers een conservatieve interpretatie van de islam op na en dit kwam tot uiting in zijn binnenlandse politiek. Niet-moslims werden belastingen opgelegd en het bouwen van nieuwe tempels werd hen verboden. De oelama (de bekendste islamitische geleerden), die onder Akbar haar politieke macht goeddeels verloren was, kreeg opnieuw een politieke rol.

Aurangzeb wordt ook tegenwoordig nog als een controversieel figuur in de Indiase geschiedenis gezien. Alhoewel hij bij veel niet-moslims ongeliefd was, werd hij geprezen door aanhangers van de islam, toe te schrijven aan zijn strikte aanhankelijkheid aan het islamitische beleid, zoals beschreven in de sharia. Ook zijn behandeling van niet-moslims strookte met de sharia.


 photo DSC_0610GrafAurangzeb.jpg

Het eenvoudige graf van Aurangzeb op een kleine binnenplaats.


 photo DSC_0611.jpg


 photo DSC_0612.jpg


 photo DSC_0613.jpg

Langs een andere ingang, maar in hetzelfde complex, kom je uit bij het graf van de sufi-heilige.

 photo DSC_0613ZainuddinSharaziDetail.jpg

Zijn naam is Zainuddin Sharaz (Zainuddin Shirazi)


 photo DSC_0614BescheidenRuimteVoorGraf.jpg

De marmeren omheining van de graven.


 photo DSC_0615GrafVanZainuddinShiraziSufiHeilige.jpg

Het graf van Zainuddin Shirazi.


Het lettertype in de titel van 19 december 2012 is van The Fontry en heet Droeming Normal.

Singelzwemmen

De wedstrijden zijn nog in volle gang
maar op de argusvlinder is al een eerste
sfeerimpressie te zien.

 photo DSC_4107HetParcours.jpg

Het parcours in de Oude Haven van Breda.


 photo DSC_4108Zwemmers.jpg

Zwemmen, zeker in open water, is niet zo fotogeniek.


 photo DSC_4110.jpg


 photo DSC_4111.jpg

Het weer vandaag is ook een verhaal apart.


 photo DSC_4114BijDeStart.jpg

De start laat niet lang meer op zich wachten.


 photo DSC_4116BijHetKeerpunt.jpg

Het keerpunt.


 photo DSC_4120.jpg

Als er 1 schaap…..


 photo DSC_4122KlaarVoorDe.jpg

Klaar voor de…


 photo DSC_4123Start.jpg

…S T A R T.


 photo DSC_4124DeEersteSlagen1.jpg

De eerste slagen.


 photo DSC_4124DeEersteSlagen2.jpg


Co Westerik

Ik zag de tentoonstelling naar aanleiding
van de negentigste verjaardag van Co Westerik in
het Boijmans Van Beuningen.
Deze week heb ik het boek gekocht dat ik
in het museum al gezien had. Prachtig.

 photo DSC_4099CoWesterik.jpg

Op een heel mooie manier worden een deel van zijn schilderijen
gepresenteerd, zoveel mogelijk met de ideeschets erbij.
Dit schilderij bijvoorbeeld:

 photo DSC_4100Zwemmer51969OlieverfEnTemperaOpDoekCollectieDeHeusZomer.jpg

Co Westerik, Zwemmer (5), 1969, olieverf en tempera op doek (Collectie De Heus-Zomer).

Is gebaseerd op de volgende ideeschets:

 photo DSC_4103IdeeSchets.jpg

In het dagboek stond de volgende aantekening:

 photo DSC_4101DagboekCoWesterik.jpg

Ik heb mijn eigen Book Lovers Day foto gemaakt
met het boek Co Westerik, schilderijen – notities.

 photo DSC_4106BookLoversDayCoWesterik.jpg